سوره نحل — آیه 66

معانی کلمات:

• فَرْث: فضولات و مواد دفعی که در شکمبه حیوان جمع میشود.
• سَائِغًا: گوارا و آسان برای نوشیدن، چیزی که در گلو گیر نکند.

تفسیر آیه:

ای مردم! خداوند در آفرینش چهارپایان (شتر، گاو و گوسفند) عبرت و پندی برای شما قرار داده است. او از میان شکم این حیوانات، از بین فضولات و خون، شیری خالص و پاکیزه به شما مینوشاند. این شیر از یک سو با مواد دفعی و از سوی دیگر با خون در تماس است، اما با قدرت الهی هیچیک از این ناخالصیها در آن راه نمییابد و شیری سفید، پاک، خوشطعم و گوارا برای نوشندگان بیرون میآید که نه رنگ آن آلوده است، نه طعم آن تغییر کرده و نه بوی نامطبوعی دارد. این پدیده شگفتانگیز، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند است که از میان دو مایع ناپاک، نوشیدنی پاک و لذیذ برای بندگانش پدید میآورد.

فواید و درسهای آیه:

1. این آیه ما را به تفکر در نعمتهای الهی دعوت میکند؛ نعمتی که هر روز بارها از آن استفاده میکنیم اما کمتر به شگفتی آفرینش آن میاندیشیم. شیر، این نوشیدنی پاک و مغذی، از دل یک فرآیند پیچیده و شگفتانگیز به دست ما میرسد.
2. در این آیه نشانهای از قدرت و حکمت خداوند نهفته است؛ اینکه او میتواند از میان ناپاکیها، پاکی بیافریند، یادآور این حقیقت است که رحمت و لطف الهی میتواند هر سختی و ناخالصی را به برکت و پاکی تبدیل کند.
3. این پدیده طبیعی، دعوتی است به شکرگزاری از خداوند؛ چرا که او با مهربانی خود، غذایی سالم و گوارا را بدون هیچ زحمتی برای ما فراهم کرده است. شکر این نعمت، نه تنها با زبان، بلکه با استفاده درست از آن و توجه به آفریدگارش محقق میشود.
4. شیر خالص و گوارا، نمادی از ایمان پاک و خالص است؛ همانگونه که شیر از میان ناخالصیها بیرون میآید، ایمان نیز باید از میان وسوسهها و گناهان، پاک و خالص بماند و دل مؤمن، سرشار از صفا و پاکی باشد.