سورت نحل — آیت 86

د کلمو معناګانې:

• شُرَكَاءَهُمْ: خپل شریکان، یعنې هغه معبودان چې له الله سره یې شریک نیولي وو (بتان، پېریان او نور).
• نَدْعُو مِن دُونِكَ: ستا پرته مو عبادت کول او بلل.
• فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ: هغو (معبودانو) دوی ته خبره وویله، یعنې الله تعالی به هغو ته خبره ورکړي.
• لَكَاذِبُونَ: یقینًا تاسو دروغجن یاست.

تفسیر:

کله چې د قیامت په ورځ مشرکان خپل هغه معبودان وویني چې په دنیا کې یې له الله پرته عبادت کول، نو د پښېمانۍ او عذر په حالت کې به وايي: "اې زمونږ ربه! دا زمونږ شریکان دي چې مونږ به له تا پرته دا عبادتول." دوی دا خبره د دې لپاره کوي چې ګناه د خپلو معبودانو په غاړه واچوي او ځانونه بري کړي. خو الله تعالی به هغو معبودانو ته قدرت ورکړي چې خبرې وکړي، نو هغوی به مشرکانو ته ووايي: "یقینًا تاسو دروغجن یاست!" یعنې تاسو دروغ وایئ چې مونږ تاسو د عبادت امر کړی وو، مونږ هیڅکله د عبادت غوښتنه نه وه کړې، او نه مو ځانونه ستاسو د عبادت وړ ګڼلي وو. نو ځکه ګناه په خپله پر تاسو ده، نه پر مونږ.

فايدې:

1. په قیامت کې به مشرکان د خپلو معبودانو له لارې رسوا او ذلیله شي، او هغه به د دوی پر خلاف ګواهي ورکړي.
2. دا ثابتوې چې الله تعالی عادل دی او هیڅوک به پر بل باندې ظلم نه کوي؛ هر څوک به د خپل عمل حساب ورکوي.
3. په دنیا کې له الله پرته د نورو عبادت کول باطل او بېفایدې دي، او په آخرت کې به هېڅ مرستندوی نه وي.
4. دا آیت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې په توحید باندې کلک ودریږي او له شرکه ځان وساتي، ځکه چې شرک د انسان لپاره تر ټولو لوی زیان دی.
5. د الله تعالی قدرت ښکاره کوي چې کولی شي جماداتو ته هم خبره ورکړي، او دا د هغه د قادر مطلق کېدو ثبوت دی.