Ан-Нахль сүрәсе — Аять 86

Сүзләрнең мәгънәләре:

• شُرَكَاءَهُمْ – аларның (Аллаһка) тиңдәш кылган сыннары, потлары.
• نَدْعُو مِن دُونِكَ – Синнән башкага табына идек, аларны Ходай дип чакыра идек.
• فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ – (Потлар) аларга сүз әйттеләр, ягъни Аллаһ аларны сөйләтте.

Аять тәфсире:

Кыямәт көнендә мөшрикләр үзләре Аллаһка тиңдәш итеп табынган сыннарын, потларын күргәч, аларга өметләрен баглап, гаепне аларга төяргә тырышып әйтәләр: "И Раббыбыз! Менә болар – безнең тиңдәшләребез, без Синнән башка табынган затлар иде". Алар болай дип, гөнаһларын потларга өстәргә, аларны гаепле итәргә телиләр. Ләкин Аллаһ теләге белән ул потлар сөйләп аларга җавап бирәләр: "Сез, әлбәттә, ялганчылар!" Ягъни: "Сезне без үзебезгә табынырга чакырмадык, без сезнең гыйбадәтегезне таләп итмәдек, безгә Аллаһ белән тиңдәш булу безнең ихтыярыбызда түгел иде. Сез үзегезнең наданлыгыгыз һәм адашуыгыз аркасында безне Аллаһка тиңдәш кылдыгыз. Гаеп сездә, бездә түгел!" Шулай итеп, потлар аларның гаепләрен кире кагалар һәм аларның гөнаһлары үзләрендә кала.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көнендә хаксызга табынган һәр нәрсә үз табынучысыннан баш тартачак һәм аңа ярдәм итә алмаячак. Бу – мөшрикләр өчен зур хәсрәт һәм үкенеч сәбәбе.
• Аллаһның кодрәте чиксез: Ул теләсә, җансыз нәрсәләрне дә сөйләтә ала. Бу – Аллаһның бөеклегенә һәм кодрәтенә бер дәлил.
• Кыямәт көнендә һәркем үз эш-гамәлләре өчен үзе җавап бирәчәк; башкаларны гаепләп, гөнаһын башкага төяп булмаячак.
• Тәүхид (Аллаһның берлеге) – иң бөек хакыйкать, ә ширек – иң зур ялган һәм адашу. Кеше гомер буе дөрес иманда булырга, Аллаһка гына гыйбадәт кылырга тиеш, чөнки кыямәт көнендә ялган илаһларның барысы да юкка чыгачак.