Surat Al-Isra — Ayat 20

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كُلًّا (kullan): saben-saben, kabeh-kabehe (yaiku saben golongan).
• نُمِدُّ (numiddu): paring tambahan, nyukupi, nambahi terus-terusan.
• هَٰؤُلَاءِ وَهَٰؤُلَاءِ (ha'ula'i wa ha'ula'i): wong-wong iki lan wong-wong iku (yaiku golongan siji lan golongan liyane).
• عَطَاءِ (atha'i): peparing, kanugrahan.
• مَحْظُورًا (mahzhuran): kang dicegah, kang dilarang, kang ora bisa digayuh.

2) Katrangan isine ayat:

Gusti Allah SWT ngandhani menawa Panjenengane paring tambahan rezeki lan kanugrahan marang saben golongan, yaiku golongan kang ngupaya urip donya lan golongan kang ngupaya akhirat. Kabeh padha diparingi rezeki saka peparinge Pangeranmu, ora ana kang kacegah. Tegese, rezeki ing donya iki diparingake marang sapa wae, ora mung wong mukmin, nanging uga wong kafir, wong becik lan wong ala, kabeh padha oleh bagian saka kanugrahane Gusti Allah. Peparinge Gusti Allah iku ora ana kang bisa ngalang-alangi utawa nyegah, amarga iku kabeh murni saka kamurahan lan kaluhurane Panjenengane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Gusti Allah iku Maha Murah lan Maha Adil, amarga rezeki ing donya diparingake marang kabeh wong, ora pandang bulu.
• Kita kudu ngerti yen rezeki iku saka Gusti Allah, mula ora perlu iri marang wong liya lan ora perlu kuwatir babagan rezeki.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah syukur marang peparinge Gusti Allah, amarga Panjenengane ora tau nyegah rezeki saka hamba-hamba-Ne.
• Kita uga dielingake yen urip ing donya iki mung sementara, mula kudu ngupaya uga kanggo akhirat, ora mung mburu donya wae.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki mulangake babagan kamurahan, keadilan, lan keseimbangan urip.