ซูเราะฮฺ อัล-อิสรออ์ — อายะฮฺ 20

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• نُمِدُّ (นุมิดดู): เราเพิ่มพูนให้อย่างต่อเนื่อง
• عَطَاءِ (อะฏออ์): การให้ การประทาน
• مَحْظُورًا (มะห์ซูร็อน): ถูกห้าม ถูกกีดกัน ถูกยับยั้ง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงความเมตตาอันกว้างใหญ่ไพศาลของอัลลอฮ์ผู้ทรงอภิบาล ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ปวงบ่าวทั้งหลายอย่างทั่วถึง ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่มุ่งมั่นทำงานเพื่อโลกนี้เพียงอย่างเดียว หรือผู้ที่ทำงานเพื่อโลกหน้าและโลกนี้ก็ตาม พระองค์ทรงเพิ่มพูนให้แก่ทุกฝ่ายจากความโปรดปรานของพระองค์อย่างไม่ขาดสาย

การประทานดังกล่าวครอบคลุมทั้งผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา ทั้งผู้ทำดีและผู้ทำชั่วในโลกนี้ เพราะอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ให้อย่างกว้างขวาง การประทานของพระองค์นั้นมิได้ถูกกีดกันหรือหวงแหนจากผู้ใดในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เชื่อฟังหรือผู้ที่ฝ่าฝืนก็ตาม ทั้งนี้เป็นไปตามพระปรีชาญาณของพระองค์ในการทดสอบมนุษย์ และเป็นการแสดงให้เห็นถึงความเอื้อเฟื้ออันไม่มีขอบเขตของพระองค์

อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างจะปรากฏชัดในโลกหน้า ซึ่งผู้ศรัทธาจะได้รับความโปรดปรานอันถาวร ในขณะที่ผู้ปฏิเสธจะไม่ได้ส่วนแบ่งใด ๆ จากความดีงามนั้น

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล ครอบคลุมถึงทุกสรรพสิ่งโดยไม่เลือกปฏิบัติในเรื่องปัจจัยยังชีพในโลกนี้ ซึ่งสะท้อนถึงพระนาม "อัรเราะห์มาน" (ผู้ทรงเมตตาเสมอ) ของพระองค์
2. การที่อัลลอฮ์ประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาในโลกนี้ มิได้หมายความว่าพระองค์ทรงพอพระทัยในตัวพวกเขา แต่เป็นการให้อย่างชั่วคราวเพื่อทดสอบและให้โอกาสในการกลับตัว
3. ผู้ศรัทธาควรตระหนักว่า การมีปัจจัยยังชีพมากหรือน้อยในโลกนี้มิใช่เครื่องชี้วัดความดีงามของบุคคล แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการที่เราใช้ชีวิตอย่างถูกต้องตามแนวทางของพระองค์ เพื่อจะได้รับความโปรดปรานอันถาวรในโลกหน้า
4. อายะฮ์นี้ปลอบประโลมใจผู้ศรัทธาที่อาจรู้สึกอิจฉาเมื่อเห็นผู้ปฏิเสธศรัทธามีความมั่งคั่งในโลกนี้ เพราะแท้จริงแล้วสิ่งที่พวกเขาได้รับนั้นเป็นเพียงการให้อย่างชั่วคราว ขณะที่ผู้ศรัทธาจะได้รับทั้งในโลกนี้และโลกหน้าอย่างครบถ้วน
5. การที่อัลลอฮ์ประทานให้อย่างทั่วถึงนี้ เป็นการเชิญชวนให้มนุษย์ทุกคนหันมาสำรวจตนเองและใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง เพราะพระองค์มิได้ทรงปิดกั้นความดีงามจากผู้ใด ตราบใดที่พวกเขายังมีลมหายใจและมีโอกาสกลับตัว