Сураи Аль-Исра Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳамаро

Аль-Исра · 20/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

كُلًّا نُّمِدُّ هَٰؤُلَاءِ وَهَٰؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا ۝٢٠

🔤 Transliteration

Kullan numiddu haaa `ulaaa`i wa haaa`ulaaa`i min `ataaa`i rabbik; wa maa kaana `ataaa`u rabbika mahzooraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳамаро – чӣ он гурӯҳро ва чӣ ин гурӯҳро аз атои Парвардигорат пай дар пай хоҳем дод, зеро атои Парвардигоратро аз касе бознадоранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои зарурӣ:

— «نُمِدُّ»: яъне медиҳем, афзун мекунем ва пайваста мерасонем.

— «عَطَاءِ»: ато, бахшиш, яъне ризқу неъмати Худованд.

— «مَحْظُورًا»: мамнӯъ, боздошташуда, яъне чизе ки касе аз он бенасиб намонад.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол мефармояд, ки ҳар ду гурӯҳро — ҳам онҳоеро, ки барои дунёи фонӣ амал мекунанд ва ҳам онҳоро, ки барои охирати боқӣ кӯшиш менамоянд — аз атои Худованд ризқ медиҳем ва пайваста мерасонем. Ҳамин тавр, Худованд дар дунё ҳам мӯъминон ва ҳам кофиронро рӯзӣ медиҳад. Ин ризқ аз атои Парвардигори туст, ки бо фазлу карам ато мешавад, ва атои Парвардигори ту аз ҳеҷ кас — на аз мӯъмин ва на аз кофир — мамнӯъ набудааст. Яъне Худованд ҳар ду гурӯҳро — некӯкор ва бадкор — аз атои худ бефосила медиҳад ва ризқи Ӯ дар дунё аз касе боздошта нашудааст, хоҳ некӯкор бошад ва хоҳ гуноҳкор.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ризқи Худованд фарох аст ва ҳамаро — новобаста аз имон ва амал — дар дунё дар бар мегирад, ки ин аз раҳмату карами Парвардигор аст.

— Мӯъмин бояд бидонад, ки ризқи дунё танҳо аз Худованд аст ва набояд барои ба даст овардани он аз роҳи ҳалол берун равад.

— Ин оят моро ба шукргузорӣ ба Худованд барои неъматҳои бешумори Ӯ тарғиб мекунад ва дилро ба ислом ва Қуръон мекашад, зеро Худованди меҳрубон ҳамаро рӯзӣ медиҳад ва касеро маҳрум намегузорад.

— Ҳамчунин ин оят ёдовар мешавад, ки неъматҳои дунё имтиҳон аст ва мӯъмин бояд онҳоро дар роҳи некӣ ва ризои Худованд истифода барад.

📜 Оят 18-22 — Сураи Аль-Исра

18مَّن كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَاهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا

Ҳар кас, ки хорони ин ҷаҳон бошад, ҳар чӣ бихоҳем, зудаш арзонӣ дорем, он гоҳ ҷаҳаннамро ҷойгоҳи ӯ созем то баддидашудаву рондашуда ба он дарафтад.

19وَمَنْ أَرَادَ الْآخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَٰئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا

Ва ҳар кӣ хоҳони охират бошад ва дар талаби он саъй кунад ва мӯъмин бошад, ҷазои саъйаш дода хоҳад шуд.

20كُلًّا نُّمِدُّ هَٰؤُلَاءِ وَهَٰؤُلَاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا

21انظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا

Бингар, ки чӣ гуна баъзеяшонро бар баъзе дигар бартарӣ ниҳодаем ва дар охират дараҷоту бартариҳо бартару болотар аст.

22لَّا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولًا

Бо Худои якто худои дигаре ба худоӣ магир, ки баддидашудаву хор хоҳӣ монд.

← Оят 19 📖 Аль-Исра Оят 21 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

20Оят

Тарҷума — Аль-Исра 20

Сураи Аль-Исра Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳамаро – чӣ он гурӯҳро ва чӣ ин гурӯҳро аз…

Сураи Оят 20/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.