சூரா அல்-இஸ்ரா — வசனம் 26

சொற்பொருள்:

• ذَا الْقُرْبَىٰ – உறவினர், நெருங்கிய சொந்தங்கள்.
• الْمِسْكِينَ – வறுமையில் வாடும் ஏழை, தேவையுள்ளவர்.
• ابْنَ السَّبِيلِ – பயணத்தில் துணையின்றி தவிக்கும் வழிப்போக்கன் (பயணி).
• لَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا – வீண் செலவு செய்யாதே; அதாவது, அனுமதிக்கப்படாத வழிகளில் அல்லது தேவைக்கு அதிகமாகச் செலவு செய்வதைத் தவிர்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு அழகிய ஒழுக்கங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கிறான். முதலாவதாக, உறவினர்களுக்கு அவர்களுடைய உரிமைகளை வழங்குமாறு கட்டளையிடுகிறான். அதாவது, அவர்களை நல்ல முறையில் நடத்தி, அவர்களின் தேவைகளைக் கவனித்து, உறவைப் பேணி, அவர்களுக்கு உதவி செய்வது கடமையாகும். இரண்டாவதாக, ஏழைகளுக்கும், வறுமையில் வாடுபவர்களுக்கும் அவர்களின் நிலைக்கேற்ற உதவிகளைச் செய்ய வேண்டும். மூன்றாவதாக, பயணத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் வழிப்போக்கர்களுக்கும் உதவ வேண்டும்; ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் ஊரிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருப்பதால், அவர்களுக்கு உதவி தேவைப்படுகிறது. இவை அனைத்தும் நன்மைக்கான வழிகளாகும்.

இறுதியாக, அல்லாஹ் "தப்தீர்" (வீண் செலவு) செய்யக் கூடாது என்று எச்சரிக்கிறான். அதாவது, மனிதன் தன் செல்வத்தை அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்யும் வழிகளில் அல்லது தேவையற்ற விஷயங்களில் வீணடிக்கக் கூடாது. செல்வம் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையாகும்; அதை நல்ல வழிகளில் மட்டுமே செலவிட வேண்டும். வீண் செலவு செய்வது நன்றிக்கு மாறான செயலாகும்.

பயன்கள்:

• இந்த வசனம் சமூக ஒற்றுமையையும், பரஸ்பர அன்பையும் வளர்க்கிறது; உறவினர்கள், ஏழைகள், வழிப்போக்கர்கள் ஆகிய அனைவருக்கும் உதவி செய்யும்படி ஊக்குவிக்கிறது.
• வீண் செலவு செய்வதைத் தவிர்க்குமாறு போதிப்பதன் மூலம், பொருளாதார நிலைத்தன்மையையும், செல்வத்தைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தையும் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
• இந்த வசனம் முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு சிறந்த வாழ்க்கை நெறிமுறையை வழங்குகிறது; இது அவர்களை நல்லொழுக்கமுள்ள, சமூக நலனில் அக்கறை கொண்ட மக்களாக உருவாக்குகிறது.
• அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவனுடைய அன்பையும் அருளையும் பெறுவதற்கான வழியை இது காட்டுகிறது.