Surah Al-Isra — Aya 26

Ma’anar Kalmomin:

• ذَا الْقُرْبَىٰ: dangi na kusa.
• الْمِسْكِينَ: matalauci wanda yake da bukata.
• ابْنَ السَّبِيلِ: matafiyi wanda ya katse masa tafiya, ya rasa abin da zai iya kai shi gida.
• لَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا: kada ka watsar da dukiyarka a kan hanyar da ba ta yardar Allah ba, ko kuma ta hanyar almubazzaranci da ɓarna.

Fassarar Ayar:

Ya kai mumini! Ka kyautata wa dangi na kusa, ka biya su hakkinsu na alheri da kyautatawa, kamar yadda addini ya umarta. Kuma ka ba wa matalauci wanda yake da bukata, da kuma matafiyi wanda ya katse masa tafiya, daga cikin dukiyarka. Kuma ka nisanci almubazzaranci, wato kada ka kashe dukiyarka a cikin abin da bai yardar Allah ba, ko kuma ka watsar da ita ta hanyar ɓarna da rashin amfani. Domin Allah yana son tsaron dukiya da amfani da ita a cikin alheri.

Fannoni da Fa’idodi:

1. Ayar tana koyar da mu cewa kyautatawa dangi da matalauta da matafiya wani bangare ne na gaskatawar imani, kuma yana kara dankon zumunta da jinƙai a tsakanin al’umma.
2. Ta hana almubazzaranci, wanda yake daga manyan halaye masu ɓarna, domin shi yana lalata dukiya da jiki da kuma al’umma.
3. A cikin ayar akwai kwarin gwiwa ga musulmi ya kasance mai taimako da karimci, amma tare da daidaito ba tare da wuce gona da iri ba, domin Allah yana son mai amfani da dukiyarsa a hanyar da ta dace.
4. Ayar tana nuna cewa dukiyar da mutum yake da ita amana ce daga Allah, don haka dole ne a kashe ta a abin da yake faranta ran Allah, ba a abin da yake jawo fushinsa ba.