Surat Al-Isra — Ayat 28

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تُعْرِضَنَّ: sampeyan (Nabi Muhammad) nyingkiri utawa ora menehi.
• ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ: amarga ngarep-arep rizki utawa welas asih.
• مَّيْسُورًا: gampang, alus, lan nyenengake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake babagan sikap sing kudu ditindakake nalika Nabi Muhammad ora bisa menehi bantuan marang wong-wong sing mbutuhake, kayata kerabat cedhak utawa wong miskin, amarga ora duwe apa-apa kanggo diwenehake. Yen kedadeyan kaya ngono, mula aja nganti nyingkiri kanthi cara sing kasar utawa nglirwakake. Nanging, amarga isih ngarep-arep rizki saka Allah sing bakal teka, mula kudu ngomong kanthi cara sing alus lan nyenengake.

Contone, ngucapake donga kanggo dheweke supaya diparingi kelimpahan rizki, utawa janji yen mengko yen Allah paring rizki, mesthi bakal diwenehi bagean. Kanthi tembung liya, sanajan ora bisa menehi barang saiki, tetep kudu menehi pangarep-arep lan panglipur kanthi omongan sing apik, ora nglarani ati, lan nuduhake rasa peduli. Iki minangka wujud akhlak mulia sing diajarke dening Islam, yaiku tetep ngajeni lan ngormati wong liya sanajan lagi ana ing kahanan sing angel.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Islam mulangake supaya tansah ngomong sing apik lan alus marang sapa wae, sanajan ora bisa menehi bantuan materi.
• Nglirwakake wong kanthi cara sing ora sopan iku ora diidini; kudu tetep ngormati lan menehi pangarep-arep.
• Ngarep-arep rizki saka Allah iku kudu diiringi karo sikap sabar lan tetep tumindak becik marang sesama.
• Ayat iki nuduhake yen agama iki peduli marang perasaan wong liya, lan mulangake supaya tansah menehi panglipur kanthi cara sing gampang ditampa.
• Kanthi nindakake iki, kita bakal saya cedhak karo Allah lan saya nresnani Islam minangka agama sing kebak welas asih lan tuntunan sing nyenengake.