Surja El-Isra — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• تُعْرِضَنَّ عَنْهُم: të largohesh prej tyre pa u dhënë gjë, për shkak se nuk ke diçka për t’u dhënë.
• ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ: duke kërkuar dhe pritur një dhunti e mirësi (si furnizim) nga Zoti yt.
• تَرْجُوهَا: që e shpreson dhe e pret nga Allahu.
• قَوْلًا مَّيْسُورًا: fjalë të buta, të lehta dhe të këndshme, që e qetësojnë zemrën e atij që e dëgjon.

Tefsiri i Ajetit:

Nëse ti, o i dërguar, largohesh nga ata që të është urdhëruar t’u japësh (si të afërmit, të varfrit dhe udhëtarët në nevojë), sepse nuk ke diçka për t’u dhënë në atë moment, dhe ndërkohë po pret furnizim nga Allahu që shpreson se do të vijë, atëherë fol me ta me fjalë të buta e të ëmbla. Premtoju diçka të mirë, për shembull thuaju: “Allahu na jep neve dhe juve”, ose lutu për ta që Allahu t’u zgjerojë furnizimin dhe t’i pasurojë. Kjo është mënyra më e mirë për ta zbutur zemrën e tyre dhe për ta ruajtur marrëdhënien e mirë, edhe kur nuk ke mundësi t’u japësh diçka konkrete.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na mëson se kur nuk kemi mundësi t’i ndihmojmë të tjerët materialisht, duhet t’i trajtojmë me fjalë të mira dhe të buta, sepse fjala e mirë është gjithashtu një formë dhënieje dhe respekti.
• Na mëson se nuk duhet ta lëmë njeriun që ka nevojë pa përgjigje, por duhet t’i japim shpresë dhe t’i premtojmë mirësi, duke e bërë atë të ndihet i vlerësuar dhe i respektuar.
• Ajeti na nxit të kemi shpresë te Allahu dhe të mos dëshpërohemi kur jemi në vështirësi, sepse furnizimi është në dorën e Tij dhe Ai ia jep kujt të dojë.
• Na mëson se marrëdhëniet me njerëzit nuk duhet të prishen për shkak të mungesës së pasurisë, por duhet të ruhen me sjellje të mirë dhe fjalë të këndshme, sepse kjo është nga mirësia e karakterit që e do Islami.