Аль-Исра сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَسْتَمِعُونَ بِهِ — аларның Коръәнне ни өчен тыңлауларын, ягъни нинди максат белән тыңлауларын.
• نَجْوَى — үзара яшерен сөйләшүчеләр, серләшеп утыручылар.
• مَسْحُورًا — сихерләнгән, акылы буталган кеше.

Аять тәфсире:

Без — Аллаһ — аларның сине ничек тыңлауларын бик яхшы беләбез. Мәккә мөшрикләренең башлыклары, син Коръән укыганда, сине тыңларга киләләр иде. Ләкин аларның тыңлаулары һич тә хакыйкатьне эзләү, туры юлга килү өчен түгел иде. Киресенчә, алар сине һәм Коръәнне кимсетү, мәсхәрә итү, буш сүзләр әйтү өчен генә тыңлыйлар иде. Алар синең яныңнан киткәч, үзара яшерен сөйләшәләр, серләшәләр иде. Ә без аларның бу яшерен сүзләрен дә, ниятләрен дә тулысынча беләбез.

Шул вакытта үзләренә золым итүчеләр — Коръәнне инкяр итүче мөшрикләр, аларның башлыгы Вәлид ибн Мугыйра һәм аның иптәшләре — халыкка әйтәләр иде: "Сез бары тик сихерләнгән бер кешегә генә иярәсез!" Алар сине сихерләнгән дип атыйлар, чөнки синең сүзләрең аларның акылларына сыймаган, һәм алар моны синең акылыңның боzылганлыгы белән аңлатырга тырышканнар. Алар синең хәләл-хәрам, әҗәл, кыямәт турындагы сүзләреңне сихер йогынтысыннан дип уйлаганнар. Бу — аларның наданлыгы һәм тәкәбберлеге аркасында әйткән ялган сүзләре иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгалә бәндәләренең эшләрен, сүзләрен һәм хәтта йөрәкләрендәге ниятләрен дә тулысынча белә. Бу — мөэмин өчен зур юаныч: Аллаһ аның ихласлыгын күрә.
• Коръәнне тыңлауның үзе дә бәрәкәтле эш, ләкин ул ихлас йөрәк белән, аңлап һәм гыйбрәт алып тыңланса гына файдалы була.
• Явыз ният белән хак сүзне тыңлау да кешегә файда китерми, киресенчә, аның хөҗҗәте арта.
• Пәйгамбәрләргә каршы чыкканнар һәрвакыт төрле ялалар ягарга тырышканнар — сихерче, юләр, шагыйрь дип атаганнар. Бу — хакны инкяр итүчеләрнең гадәте.
• Аллаһ үз рәсүленең хәлен белә һәм аны яклаучы, саклаучы булып тора.