Аль-Исра сүресі — Аят 47

1. Сөздердің мағынасы:

• نَجْوَى — жасырын сыбырласу, астыртын әңгіме.
• مَّسْحُورًا — сиқырланған, сиқыр тиіп ақылынан адасқан деп айыптау.
• يَسْتَمِعُونَ بِهِ — тыңдауларының себебі, яғни қандай ниетпен тыңдап отырғандары.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Өзінің білімінің кемелдігін білдіріп, Мұхаммед пайғамбарға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) жұбаныш беріп тұр: қарсыластарының Құранды қалай тыңдап отырғанын, олардың жүректеріндегі ниеттерін Алла толық біледі. Олар Құранды шын жүректен басшылық алып, шындықты қабылдау үшін тыңдамайды. Керісінше, олар сені келеке ету, Құранды жоққа шығару және адамдарды одан бездіру мақсатында тыңдайды. Сондай-ақ Алла олардың өзара астыртын сыбырласып, жасырын кеңесіп отырғандарын да біледі. Сол кезде өздеріне-өздері зұлымдық жасаған қарсыластар: «Сендер тек сиқырланған, ақылынан адасқан бір адамға ғана еріп отырсыңдар» — деп, пайғамбарға сиқыр тиген, ойы мен сөзі бұзылған деген жалған айып тағады. Бұл — олардың шындыққа қарсы қолданған айласы мен әділетсіздігі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала пенделерінің ішкі ниеттерін, жасырын сыбырласуларын және айтқан сөздерін толық біледі. Бұл — Оның білімінің шексіздігіне деген сенімді нығайтады.
• Пайғамбарға (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) жасалған келеке мен жалған айыптарға қарамастан, Алла оны қолдап, жұбатты. Бұл — шындық жолында қиындық көрген әрбір мүмінге үміт пен сабыр үйретеді.
• Құранды тыңдаудың да, оқудың да шынайы ниетпен, басшылық алу мақсатында болуы керек. Жай ғана сынау немесе кемсіту үшін тыңдау адамды шындықтан алыстатады.
• Адамдардың «сиқырланған» деген секілді жалған айыптары мен жалалары — тарих бойы шындықты жасырудың құралы болған. Мүмін мұндай жалаларға алданбай, Аллаға сеніммен берік тұруы керек.
• Бұл аят мұсылмандарды Құранға деген сүйіспеншілікке, оны терең түсінуге және одан ғибрат алуға шақырады. Өйткені Құран — ақиқат пен тура жолдың кітабы.