Surah Al-Isra — Talata 47

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يَسْتَمِعُونَ بِهِ – Ang kanilang layunin at dahilan sa pakikinig.
• نَجْوَى – Lihim na pag-uusap ng mga tao sa isa’t isa.
• مَسْحُورًا – Isang lalaking inalihan ng salamangka o nawalan ng matinong pag-iisip dahil sa panggagaway.

Interpretasyon ng Talata:

Kami (si Allah) ang lubos na nakaaalam sa tunay na dahilan at paraan ng kanilang pakikinig noong sila ay nakikinig sa iyo (O Muhammad), habang ikaw ay nagbabasa ng Qur’an. Hindi nila intensyon ang makinig upang magpatnubay at tumanggap ng katotohanan; bagkus, ang kanilang pakikinig ay puno ng pangungutya at paghamak sa Qur’an. At nalalaman Namin ang kanilang lihim na pag-uusap (pagbubulungan) sa isa’t isa, kung saan sinasabi ng mga mapagsamantalang ito (na lumalabag sa kanilang mga sarili sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya): “Kayo ay sumusunod lamang sa isang lalaking inalihan ng salamangka, na ang kanyang isip ay naguluhan at ang kanyang pananalita ay nasira.” Sa gayon, itinuring nila ang kanyang mga dala na mga kabulastugan at maling pananalita, na tila ba siya ay isang taong ginayuma na nawalan ng katinuan.

Mga Aral at Bunga:

1. Ganap na kaalaman ng Allah sa lahat ng bagay, maging sa mga nakatagong intensyon at lihim na pag-uusap ng mga tao, at Siya ang hahatol sa kanila ayon sa kanilang mga gawa.
2. Ang mga mapagsamantala at mapagmatigas na tao ay laging naghahanap ng mga dahilan upang siraan ang katotohanan at ang mga tagapagdala nito, ngunit hindi nito nababago ang katotohanan.
3. Ang pagiging matiyaga ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa harap ng mga panlalait at pagpaparatang ng kanyang mga kalaban ay isang huwarang dapat tularan ng mga mananampalataya sa pagpapalaganap ng mensahe ng Islam.
4. Ang Qur’an ay isang dakilang himala na ang katotohanan ay nananatili, kahit paano ito hamakin o siraan ng mga hindi naniniwala; at ang Allah ang tagapagtanggol ng Kanyang relihiyon at ng Kanyang Propeta.
5. Ang pagkakalakip ng paninira sa mga dala ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay tanda ng kawalan ng pag-asa ng mga kalaban sa paghadlang sa paglaganap ng Islam, kaya’t gumagamit sila ng mga maling paratang upang iligaw ang mga tao.