Аль-Исра сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الضُّرّ — авырлык, бәла-каза, куркыныч.
• ضَلَّ — югалды, күздән югалды, хәтердән чыкты.
• تَدْعُونَ — сез чакырасыз, дога кыласыз, ярдәм сорап мөрәҗәгать итәсез.
• أَعْرَضْتُمْ — йөз чөердегез, кире кайттыгыз, баш тарттыгыз.
• كَفُورًا — нигъмәтләрне инкяр итүче, бик нык ялганчы, рәхмәтсез.

Аять тәфсире:

Әй, мөшрикләр! Әгәр дә диңгездә сезгә бәла-каза ирешеп, батудан һәлак булу куркынычы янаса, шул чалтта сез табынган барлык сынымнарыгыз, ялган аллаларыгыз хәтерегездән бөтенләй югала. Шул минутта сезнең күңелегездә тик бер генә зат кала — Ул — Аллаһының Үзе. Сез Аңа гына ышанып, Аңа гына ялварып, ярдәм сорап дога кыласыз. Чөнки сез яхшы беләсез: диңгездәге куркынычтан бары тик Аллаһы гына коткара ала. Ул сезнең догагызны ишетеп, ярдәме белән сезне куркынычтан алып чыга һәм коры җиргә имин итеп чыгара. Ләкин гаҗәбе шунда: Аллаһы сезне коткаргач, коры җиргә чыккач, сез Аңа иман китермичә, Аның бердәнберлеген танымастан, йөз чөереп, яңадан сынымнарыгызга кайтасыз. Сезнең бу кылыгыгыз — чиксез наданлык һәм рәхмәтсезлек билгесе. Кеше үз табигате белән Аллаһының нигъмәтләренә бик нык ялганчы, аларны инкяр итүче булып тора. Ул авырлыкка төшкәндә генә Аллаһыны искә ала, ә иминлеккә ирешкәч, аны оныта.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше авыр хәлгә, бәлагә төшкәндә, табигый рәвештә, ихтыярыннан тыш, йөрәге белән бердәнбер чын Илаһка — Аллаһыга мөрәҗәгать итә. Бу — кеше күңелендәге иман нурының дәлиле.
• Аллаһыдан башка ярдәмчеләрнең бөтенләй көчсез икәнлеге ачыклана: куркыныч вакытта алар хәтердән дә югалалар.
• Аллаһының рәхмәте һәм ярдәме чиксез зур: Ул бәлагә төшкән колларын ишетә һәм коткара.
• Кешегә һәрвакыт Аллаһының нигъмәтләрен искә алып, Аңа рәхмәтле булырга һәм Аның бердәнберлеген танырга кирәк. Нигъмәтләрне онытып, рәхмәтсезлек күрсәтү — кешенең зур кимчелеге.
• Бу аять мөэминнәргә дә гыйбрәт булып тора: алар һәрвакыт, иминлектә дә, авырлыкта да Аллаһыга ышанып, Аңа гына табынырга тиешләр.