Sure İsrâ — Ayet 67

Kelime Anlamları:

• ed-Durr (الضر): Sıkıntı, zarar, kötülük ve korku veren şey.
• Dalle (ضل): Kayboldu, gözden kayboldu, akıldan çıktı.
• Tecâküm (نجاكم): Sizi kurtardı, sizi felaketten uzaklaştırdı.
• A'radtüm (أعرضتم): Yüz çevirdiniz, sırtınızı döndünüz, imandan ve şükürden uzaklaştınız.
• Kefûr (كفور): Çokça nankörlük eden, nimetleri inkâr eden.

Tefsir:

Ey insanlar! Allah'ın kudretini ve rahmetini düşünün. Denizde bir sıkıntıya düştüğünüzde, dalgaların arasında boğulma korkusuyla yüzleştiğinizde, o an bütün putlarınızı, taptığınız varlıkları, güvendiğiniz güçleri unutursunuz. Onların hiçbirinin size fayda veremeyeceğini anlarsınız. O dehşet anında aklınızdan, hayalinizden her şey silinir; yalnızca Allah'ı hatırlarsınız. İçten bir yakarışla, "Ya Rabbi! Bizi kurtar!" dersiniz. İşte o an, kalbiniz saf bir tevhid ile dolar; O'ndan başka hiçbir güçten medet ummazsınız.

Allah, o anda size olan sonsuz merhametiyle sesinizi işitir, duanızı kabul eder ve sizi o korkunç azaptan, boğulmaktan kurtarıp karaya çıkarır. Ama ne yazık ki! Karaya ayak bastığınız anda, o samimi yakarışınızı, o saf imanınızı unutur, yüz çevirirsiniz. Tekrar eski hâlinize, putlarınıza ve gafletinize dönersiniz. Bu, insanın ne kadar aceleci ve nankör olduğunu gösterir. İnsan, kendisine ulaşan her nimete karşı nankörlük eden, şükretmeyi unutan bir varlıktır. Oysa Allah, her an sizinledir; karada da denizde de O'nun korumasına muhtaçsınız.

Bu ayet, bizlere önemli bir ders verir: Sıkıntı anında Allah'a yönelmek ne kadar güzel ise, sıkıntı geçtikten sonra O'na şükretmek ve O'na bağlı kalmak da o kadar gereklidir. Mümin, her hâlükârda Allah'ı anan, O'na şükreden ve O'na sığınan kimsedir. Unutmayalım ki, bizi kurtaran, karaya çıkaran, bize sayısız nimetler veren yalnızca Allah'tır. O'na olan bağlılığımızı sadece darlıkta değil, genişlikte de gösterelim. Şükreden kullardan olalım ki, Allah da nimetlerini artırsın.