சூரா அல்-கஹ்ஃப் — வசனம் 59

சொற்பொருள்:

• الْقُرَىٰ (அல்-குரா): ஊர்கள், நகரங்கள்.
• أَهْلَكْنَاهُمْ (அஹ்லக்னாஹும்): அவர்களை அழித்தோம்.
• لَمَّا ظَلَمُوا (லம்மா ழலமூ): அவர்கள் அநியாயம் செய்தபோது (இறைவனை மறுத்து, அவனுக்கு இணைவைத்து, அவனுடைய தூதர்களை பொய்யாக்கியபோது).
• لِمَهْلِكِهِم (லிமஹ்லிகிஹிம்): அவர்களின் அழிவுக்கு.
• مَوْعِدًا (மவ்இதன்): ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை (நேரம்).

விளக்கம்:

முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட அந்த ஊர்கள் — ஹூத், ஸாலிஹ், லூத், ஷுஐப் ஆகிய நபிமார்களின் சமூகங்களின் ஊர்கள் போன்றவை — உங்களுக்கு அருகாமையில் இருந்தவை. அவர்கள் தங்களுக்கு வந்த தூதர்களை பொய்யாக்கி, இறைவனுக்கு இணைவைத்து, அநியாயம் செய்தபோது, நாம் அவர்களை அழித்தோம். அவர்களின் அழிவு திடீரென ஏற்படவில்லை; மாறாக, நாம் அவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தவணையை நிர்ணயித்திருந்தோம். அந்த தவணை நிறைவடைந்தபோதுதான் அவர்களுக்கு வேதனை வந்து அவர்கள் அழிக்கப்பட்டனர். இது இறைவனின் நீதியையும், அவனது வேதனை அவசரப்படுத்தப்படுவதில்லை என்பதையும் காட்டுகிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் நீதி: அழிவு எப்போதும் உடனடியாக வருவதில்லை; மனிதர்களுக்கு திருந்துவதற்கான வாய்ப்பு வழங்கப்படுகிறது. இது இறைவனின் கருணையையும் நீதியையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
2. எச்சரிக்கை: இந்த வரலாறுகள் நமக்கு பாடமாக உள்ளன. நாம் அநியாயம் செய்தால், நமக்கும் இதே நிலை ஏற்படும் என்ற எச்சரிக்கையை இது தருகிறது.
3. பொறுமையும் தவணையும்: இறைவன் யாரையும் அவசரமாக தண்டிப்பதில்லை. அவன் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட கால அவகாசம் வழங்குகிறான். இது நமக்கு பொறுமையையும், இறைவனின் திட்டத்தில் நம்பிக்கையையும் கற்பிக்கிறது.
4. திருந்துவதற்கான வாய்ப்பு: இறைவன் தண்டனையை தாமதப்படுத்துவது, மனிதர்கள் திருந்தி, நல்ல செயல்களில் ஈடுபடுவதற்கான வாய்ப்பாகும். எனவே, நாம் இந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, இறைவனிடம் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும்.