Suurah Al-Kahf — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• Hal attabi'uka: Ma waxaan ku raaci karaa adiga?
• Min maa 'ullimta: Waxyaalaha lagu baray oo aqoonta ah.
• Rushdan: Aqoon toosan oo hanuun iyo khayr ii keenaysa.

Tafsirka:

Nabi Muuse (CS) markii uu la kulmay Khidr (CS), wuxuu salaamay oo si edeb iyo xushmad leh u weydiistay inuu raaco, isagoo ku leh: "Ma waxaan ku raaci karaa adiga si aad iigu bar tid ka mid ah aqoontaas gaarka ah ee Eebe ku siiyey, kaasoo igu hanuuninaya runta iyo waddada toosan?" Tani waxay muujinaysaa sida uu Nabi Muuse ugu tawaduucay inuu wax ka baro cid ka aqoon badan, inkastoo uu yahay Rasuul weyn oo Eebe la hadlay. Wuxuuna ka codsaday aqoon uu ku helayo hanuun iyo faa'iido, ma aha aqoon kaliya oo madax-bannaan, laakiin wuxuu rabay aqoon uu ku dhaqmo oo u horseedda khayr.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Tawaduucda cilmiga: Xitaa dadka waaweyn ee cilmiga leh waa inay is-hoosaadaan si ay wax uga bartaan kuwa ka aqoon badan, sababtoo ah cilmigu waa iftiin lagu gaaro darajooyin sare.
2. Raadinta cilmiga: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa Muslimiinta inay si joogto ah u raadiyaan aqoon cusub oo faa'iido u leh diintooda iyo noloshooda, oo ay ku sii kordhiyaan hanuunka.
3. Edbka iyo xushmadda: Sida uu Nabi Muuse u hadlay si quruxsan oo su'aal qaabaysan, waa inay noqotaa tusaale in aanu dadka wax uga baranno si edb iyo ixtiraam leh.
4. Aqoonta Eebe waa badhax: Waxaa jira aqoon ay siiso Eebe ciddii uu doono, taasoo muujinaysa in cilmiga xaqiiqu uu ka yimaado Eebe, isla markaana uu yahay niqmad iyo fadli weyn.