සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 66

වචනවල අර්ථ:

• أَتَّبِعُكَ – මම ඔබව අනුගමනය කරන්නද?
• مِمَّا عُلِّمْتَ – ඔබට උගන්වන ලද දැනුමෙන්
• رُشْدًا – යහමඟ පෙන්වන, ඥානවන්ත දැනුමක්

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ් තආලා විසින් මූසා (අලයිහිස්සලාම්) නබිවරයා සහ ඛිද්ර් (අලයිහිස්සලාම්) නබිවරයා අතර සිදු වූ සංවාදය විස්තර කරයි. මූසා නබි (අලයිහිස්සලාම්) ඛිද්ර් නබිවරයා හමු වී, ඔහුට සලාම් කියා, ඉතා නිහතමානීව හා මෘදු ලෙස මෙසේ පැවසීය: "ඔබට අල්ලාහ් උගන්වා ඇති දැනුමෙන්, මා යහමඟට මඟ පෙන්වන දැනුමක් මට උගන්වන කොන්දේසිය මත, මම ඔබව අනුගමනය කරන්නද?"

මූසා නබි (අලයිහිස්සලාම්) උලුල්-අස්ම් (ශ්රේෂ්ඨතම දූතයින්ගෙන් කෙනෙකු) වුවද, තමාට වඩා දැනුමැති කෙනෙකු සිටිය හැකි බව පිළිගෙන, දැනුම ලබා ගැනීමට ඔහුගෙන් අවසර ඉල්ලා සිටියේය. මෙය ඔහුගේ අතිමහත් නිහතමානීකම සහ දැනුමට ඇති ආදරය පෙන්නුම් කරයි. ඔහු "රුෂ්ද්" (යහමඟ) යන වචනය භාවිතා කළේ, ඔහු ඉල්ලා සිටියේ ලෞකික දැනුමක් නොව, ආත්මික වශයෙන් ඔහුව යහමඟට මඟ පෙන්වන, ප්රයෝජනවත් දැනුමක් බවයි.

පාඩම්:

1. දැනුම ලබා ගැනීමට කිසිදු වයසක්, තනතුරක් හෝ මට්ටමක් බාධාවක් නොවේ. මූසා නබි (අලයිහිස්සලාම්) වැනි ශ්රේෂ්ඨ නබිවරයෙකු පවා තමාට වඩා දැනුමැති කෙනෙකුගෙන් ඉගෙන ගැනීමට ඉදිරිපත් විය.
2. දැනුම ලබා ගැනීමේදී නිහතමානීකම අත්යවශ්ය වේ. මූසා නබි (අලයිහිස්සලාම්) ඉතා ගෞරවාන්විතව හා මෘදු ලෙස ඉල්ලීමක් කළේය.
3. සැබෑ දැනුම යනු මිනිසාව යහමඟට මඟ පෙන්වන දැනුමයි. එය අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ඇතුළත් දැනුමක් විය යුතුය.
4. ඉස්ලාමයේ දැනුම සෙවීම ඉතා උතුම් ක්රියාවක් වන අතර, එය කිසිදු භූගෝලීය හෝ සංස්කෘතික සීමාවකට බැඳී නැත. යහපත් දැනුම ඇති ඕනෑම කෙනෙකුගෙන් ඉගෙන ගැනීමට ඉස්ලාමය දිරිමත් කරයි.