Surat Maryam — Ayat 11

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الْمِحْرَابِ (al-mihrāb): panggonan kanggo ibadah utawa shalat, yaiku panggonan suci ing ngendi Nabi Zakariya 'alaihissalam nindakake shalat lan munajat marang Allah.
• فَأَوْحَىٰ (fa-awḥā): banjur aweh isyarat utawa pralambang, dudu kanthi tembung nanging kanthi patrap utawa obahe awak.
• بُكْرَةً (bukratan): wayah esuk, wiwitaning dina.
• عَشِيًّا ('asyiyyan): wayah sore, pungkasaning dina.

1. Tafsir Ayat:

Nalika Nabi Zakariya 'alaihissalam metu saka panggonan ibadahe (mihrab) lan marani kaumé, dheweke lagi waé oleh kabar bungah saka Allah awit bakal diparingi putra, yaiku Nabi Yahya 'alaihissalam. Nanging amarga dheweke wis ora bisa ngomong karo manungsa sajrone telung dina telung bengi minangka tandha saka Allah, mula dheweke ora bisa ngandhani kaumé kanthi lisan. Dheweke banjur aweh isyarat marang kaumé supaya padha tasbih, yaiku nyebut lan memuji Allah, utawa nindakake shalat, ing wayah esuk lan wayah sore.

Para kaumé padha ngenteni metuné Nabi Zakariya amarga dheweke biyasané metu kanggo mimpin shalat. Nalika dheweke metu kanthi kahanan kang béda — rupane owah lan ora bisa ngomong — kaumé padha gumun lan takon-takon. Nabi Zakariya banjur aweh patrap minangka tandha supaya padha ngelakoni ibadah lan tasbih marang Allah ing wiwitan lan pungkasaning dina, minangka rasa syukur marang nikmat kang wis diparingake Allah awit anugerah putra.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah tasbih lan memuji Allah, ora mung ing wayah tartamtu, nanging ing wayah esuk lan sore, yaiku saben wiwitan lan pungkasaning dina. Iki nuduhake yèn urip iki kudu tansah kaiket karo dzikir lan syukur marang Allah.
• Nabi Zakariya 'alaihissalam aweh tuladha yèn nalika kita ora bisa ngomong utawa ana alangan, kita isih bisa aweh isyarat lan patrap kang apik kanggo ngajak wong liya ngelakoni kabecikan. Dadi, dakwah lan ngajak marang kebaikan iku ora kudu kanthi tembung, bisa uga kanthi tuladha lan patrap.
• Ayat iki uga nuduhake yèn nikmat saka Allah iku kudu disyukuri kanthi cara ngelakoni ibadah lan dzikir. Nabi Zakariya lan kaumé padha diajak tasbih minangka rasa syukur awit anugerah kang gedhe.
• Kanggo kita kabèh, ayat iki dadi pangeling yèn saben wayah iku wayahe kanggo nyedhaki Allah. Esuk lan sore iku wektu kang apik kanggo shalat, dzikir, lan memuji Allah, supaya ati kita tansah tentrem lan urip kita tansah kebak berkah.
• Islam iku agama kang gampang lan kebak kabecikan. Allah ora njaluk kang abot saka hamba-Nya, nanging mung supaya padha eling lan syukur marang Panjenengane. Mula ayo padha tambah semangat ngelakoni ibadah lan nyedhaki Allah, amarga saben dzikir lan shalat iku dadi dalan kanggo nyedhaki rahmat lan kabagjan kang langgeng.