Марьям сүресі — Аят 11

1. Сөздердің мағынасы:

• الْمِحْرَابِ — ғибадатхана, Зәкария пайғамбар ғибадат ететін орын, мешіттің ішіндегі ерекше бөлінген жер.
• فَأَوْحَىٰ — ишара жасады, белгі берді (мұнда сөйлемей-ақ қолымен немесе саусағымен ишара ету мағынасында).
• بُكْرَةً — таңертең, күннің басы.
• عَشِيًّا — кешке, күннің соңы.
• سَبِّحُوا — Аллаһты дәріптеңдер, мадақтаңдар; бұл жерде намаз оқыңдар деген мағынада келген.

1. Аяттың тәпсірі:

Зәкария (ғ.с.) Аллаһтан ұрпақ сұрап, дұға етіп болған соң, Жаратқан Ие оған ұл берілетінін жеткізді. Осы қуанышты хабардан кейін ол ғибадатханадан, яғни өзі намаз оқып, дұға жасайтын орыннан сыртқа шықты. Халық оны күтіп тұрған еді, өйткені ол әдетте оларға имам болып, намазға бастайтын. Бірақ ол сыртқа шыққанда сөйлей алмайтын жағдайда болатын. Сондықтан ол халқына дауыстап айтудың орнына, қолымен немесе саусағымен ишара жасап: «Аллаһты таңертең де, кешке де дәріптеңдер, мадақтаңдар» деп білдірді. Бұл — Аллаһтың оған берген ұл хабарына шүкір ету ретінде таң және кеш уақыттарында ғибадат пен дәріптеуді жалғастыруға шақыру болатын. Яғни, ол халқын Аллаһқа шүкіршілік етуге және намаз оқуға үндеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы қағидалар:

• Аллаһтың берген нығметтеріне шүкіршілік ету — иманның белгісі. Зәкария пайғамбар бала хабарын естігенде, халқын Аллаһты дәріптеуге шақырды.
• Таңертең және кешке Аллаһты еске алып, ғибадат ету — пайғамбарлардың дағдысы болған игі амал.
• Сөйлей алмаған жағдайда да адам ишара арқылы жақсылыққа шақыра алады, бұл — қиындыққа қарамастан жақсылықты жеткізудің үлгісі.
• Ғибадат орны — Аллаһпен байланыс орнайтын, дұға қабыл болатын қасиетті мекен. Оны құрметтеу керек.
• Аллаһтың әмірі әрқашан адамның игілігі үшін. Ол бізді тек өзімізге пайдалы нәрсеге шақырады.
• Қуанышты сәттерде де, қиындықта да Аллаһты еске алу — мұсылманның тұрақты қасиеті. Бұл адамды рухани күшейтеді және жүрегіне тыныштық береді.