Məryəm surəsi — Ayə 11

Kəlmələrin mənaları:

• Mihrab: Namaz qılınan yer, məsciddə xüsusi ibadət guşəsi.
• Əvha: İşarə etdi, anlatdı (burada sözlə deyil, işarə ilə bildirdi).
• Bükrə: Səhər, günün əvvəli.
• Aşiyyən: Axşam, günün sonu.

Təfsir:

Zəkəriyya peyğəmbər, Allahın ona verdiyi böyük müjdədən sonra – qoca yaşında övladının dünyaya gələcəyi xəbərindən – mihrabdan (ibadət etdiyi yerdən) qövmünün yanına çıxdı. O, bu müjdənin sevinci ilə dolmuşdu və insanlara sözlə deyil, işarə ilə bildirdi ki, səhər-axşam Allahı təsbih edin, Onu hər cür nöqsandan uzaq tutaraq şükür edin. Bu, həm Allahın nemətinə şükür, həm də Onun qüdrətini və böyüklüyünü dilə gətirmək idi.

Zəkəriyya peyğəmbər bu işarə ilə qövmünə öyrətdi ki, çətinliklər və qocalıq heç bir maneə deyil – Allahın iradəsi hər şeyə qadirdir. O, insanları gecə-gündüz, hər an Allahı yad etməyə, Ona şükür və təsbihlə yönəlməyə dəvət etdi. Bu, həm də bir dərsdir ki, sevinc və nemət anlarında da, çətinlik anlarında da Allahı unutmamalı, Onu dilimizlə və qəlbimizlə təsbih etməliyik.

Bu ayə bizə öyrədir ki, Allahın nemətləri qarşısında ən gözəl cavab şükür və təsbihdir. Səhər və axşam – günün iki mühüm vaxtında – Allahı yad etmək, qəlbi Onun zikri ilə işıqlandırmaq, möminin həyatının ayrılmaz hissəsi olmalıdır. Zəkəriyya peyğəmbərin bu hərəkəti göstərir ki, Allahın dostları hər an, hər halda Onu xatırlayır və ümmətini də bu gözəl əmələ təşviq edirlər.