Марьям сүрәсе — Аять 17

Сүзләрнең мәгънәләре:

• حِجَابًا — пәрдә, каплаучы, яшерүче сыр.
• رُوحَنَا — Җәбраил галәйһиссәлам, ул Аллаһ тарафыннан җибәрелгән әмирлек рухы.
• فَتَمَثَّلَ — үзенең чын кыяфәтендә түгел, ә башка формада күренде.
• سَوِيًّا — тулы, кимчелексез, камил тәнле кеше.

Аять тәфсире:

Мәрьям галәйһәссәлам үз кавеменнән аерылып, алар күрмәсен өчен бер пәрдә корды. Ул пәрдә аша алардан яшеренеп, Раббысына гыйбадәт кылу өчен хәлвәт (ялгызлык) сайлады. Шул вакытта Аллаһ аңа Җәбраил фәрештәсен җибәрде. Җәбраил аңа кеше сурәтендә — тулы, матур, кимчелексез бер ир кыяфәтендә килеп күренде. Мәрьям аны күргәч, ул явыз ният белән килгәндер дип куркып китте, чөнки ул пакь кыз иде. Бу аять Аллаһның кодрәтен күрсәтә: Ул фәрештәне кеше формасында күндерергә сәләтле, һәм бу очрак Мәрьям өчен зур сынау һәм могҗиза башы иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Гыйбадәт өчен ялгызлык һәм тынычлык эзләү — изге гамәл, ләкин бу дөньядан тулысынча аерылуны таләп итми, киресенчә, Аллаһка ихласлыкны арттыра.
• Аллаһ үз колларына ярдәм итәр өчен үзе теләгән чараларны куллана ала, хәтта фәрештәләрне кеше сурәтендә җибәрү кебек гадәттән тыш ысуллар белән дә.
• Пакьлек һәм тәкъвалык — бөек сыйфатлар; Мәрьямнең куркуы аның намуслылыгын күрсәтә, һәм бу аның югары дәрәҗәсенә сәбәп булды.
• Аллаһның эшләрендә һәрвакыт хикмәт бар: бу очракта Мәрьям аша Гайсә галәйһиссәламнең могҗизалы тугылуы кешелек өчен гыйбрәт булды.