Surah Maryam — Aya 17

Ma’anonin Kalmomi:

• Ḥijāban: Wani labule ko shingen da take fake da shi don kada mutane su gan ta.
• Rūḥanā: Muka aiko mata da Ruhunmu, wato Jibra’il (A.S.).
• Fatamaththala lahā basharan sawiyyan: Ya bayyana mata a siffar mutum cikakke, marar lahani.

Tafsirin Ayar:

Da Maryamu ta ware kanta daga mutanenta, ta ɗauki wani labule da take fake da shi daga gare su, domin ta sami wurin ibada da tawali’u ga Ubangijinta, ba tare da wani ya gan ta ba. A nan ne Allah Ya aiko mata da Jibra’il (A.S.), wanda yake Ruhin da aka ƙawata shi da amana, sai ya bayyana mata a siffar mutum cikakke, kyakkyawar halitta, marar lahani. Wannan ya faru ne domin ya sanar da ita bisharar haihuwar Annabi Isa (A.S.), amma da ta gan shi a wannan siffa, sai tsoro ya kama ta, domin ta yi zaton zai iya cutar da ita, kamar yadda wasu bayanai suka nuna.

Fa’idojin Darasi:

1. Ibadar Allah tana buƙatar keɓewa da nisantar abubuwan da ke shagaltar da hankali, kamar yadda Maryamu ta keɓe kanta don ibada.
2. Allah yana taimakon bayinsa masu aminci ta hanyoyin da ba su zato ba; Maryamu ba ta san cewa Allah zai aiko mata da Jibra’il ba, amma Allah Ya shirya mata hanya.
3. Mala’iku suna iya bayyana a siffar mutane, amma su ba mutane ba ne, kuma wannan yana nuna ikon Allah a kan kome.
4. Tsoron Allah da kiyaye mutunci dabi’a ce mai daraja; Maryamu ta nuna tsoron Allah da kuma kare kanta, wanda hakan ya zama abin koyi ga mata masu imani.
5. A cikin wahala da keɓewa, baiwa ta Allah na iya zuwa ba zato ba tsammani, don haka kada mu yanke bege ga taimakon Allah.