Sure Meryem — Ayet 17

Kelime Anlamları:

• Hicâb: Perde, örtü, kendini gizleyen engel.
• Rûh: Cebrail (a.s.).
• Temessül: Bir şekle bürünmek, görünmek.
• Beşer: İnsan.
• Seviyy: Tam, eksiksiz, kusursuz yaratılışlı.

Tefsir:

Hz. Meryem, kavminden ve insanlardan uzaklaşarak kendine bir perde edindi. Bu perde, onun ibadetine kendini tamamen vermesi, Rabbine yönelmesi ve dünyevi meşguliyetlerden sıyrılması içindi. O, bu hâliyle Allah'a teslim olmuş, iffetini ve takvasını koruyan bir kuldu. İşte tam bu sırada Allah Teâlâ, emriyle Cebrail'i (a.s.) ona gönderdi. Cebrail, Allah'ın izniyle ona tam ve kusursuz yaratılışlı bir insan suretinde göründü. Bu, Allah'ın kudretinin bir tecellisiydi; melek, insan kılığına bürünerek Hz. Meryem'in karşısına çıktı.

Bu olay, Allah'ın dilediğini dilediği şekilde yaratacağını, emrinin "ol" deyince hemen gerçekleşeceğini gösterir. Hz. Meryem'in bu hâli, bir kulun Rabbine olan samimiyetinin ve ihlasının ne kadar büyük bir mertebe olduğunu bizlere öğretir. O, dünyadan elini eteğini çekip yalnızca Allah'a yöneldiğinde, Allah ona meleklerini göndererek ikramda bulundu. Bu da gösteriyor ki, kim Allah'a yönelirse, Allah da ona rahmetiyle yönelir ve ona yardımını ulaştırır.

Bu kıssada bizler için büyük bir ders vardır: İbadet ve dua için halvet (tenhaya çekilmek), kalbin huşu bulmasına vesile olur. Hz. Meryem gibi iffeti, takvayı ve teslimiyeti kendimize rehber edinirsek, Allah'ın yardımı ve ikramı da bize ulaşır. Unutmayalım ki Allah, samimi kullarını asla yalnız bırakmaz; onlara en ummadıkları yerden yardım eder. Bu yardım, bazen bir melek suretinde, bazen bir hayır kapısı olarak, bazen de içimize doğan bir ferahlık olarak gelir. Yeter ki biz, O'na güvenelim ve O'na yönelmekten asla vazgeçmeyelim.