Сураи Марьям Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Миёни худ ва онон пардае кашид ва Мо Рӯҳи Худро…

Марьям · 17/98

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Марьям

فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ۝١٧

🔤 Transliteration

Fattakhazat min doonihim hijaaban fa arsalnaaa ilaihaa roohanaa fatamassala lahaa basharan sawiyyaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Миёни худ ва онон пардае кашид ва Мо Рӯҳи Худро наздаш фиристодем ва чун инсоне тамом бар ӯ намудор шуд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳои оят:

— «ҳиҷоб»: парда, монеа ё чизе, ки инсонро аз дигарон мепӯшад ва намегузорад, ки ӯро бинанд.

— «рӯҳ»: дар ин ҷо ба маънои Ҷабраил (алайҳис-салом) аст, ки фариштаи бузург ва амини ваҳй мебошад.

— «тамассала»: ба шакле даромад, худро дар сурате нишон дод.

— «башар»: инсон, одам.

— «савӣ»: комил, дуруст, солим ва беайб дар офариниш.

Тафсири оят:

Марям (алайҳис-салом) барои он ки танҳо бошад ва ба ибодати Парвардигораш машғул шавад, аз қавми худ ва мардум пардае гирифт, то касе ӯро набинад. Дар ҳамин ҳол Мо фариштаи худ Ҷабраилро ба сӯи ӯ фиристодем. Ҷабраил ба сурати инсоне комил ва солим дар назди ӯ пайдо шуд. Марям аз дидани ин шахси ношинос тарсид ва хавотир шуд, ки шояд ба ӯ нияти бад дошта бошад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки танҳоӣ ва хилват барои ибодат ва зикри Худо кори некӯ ва писандида аст, ба шарте ки инсон покдоманӣ ва ҳаёи худро нигоҳ дорад.

— Худованд бандагони солеҳи худро танҳо намегузорад ва дар лаҳзаҳои душвор ба онҳо кӯмак мерасонад.

— Қудрати Офаридгор бузург аст: Ӯ метавонад фариштаро дар сурати инсон бифиристад, ки ин далели қудрати бепоёни Ӯст.

— Ин оят моро ба таваккул ва бовар ба ёрии Худо даъват мекунад ва меомӯзад, ки ҳаё ва покдоманӣ аз сифоти бандагони солеҳ аст.

— Қиссаи Марям (алайҳис-салом) моро ба сабр, ибодат ва умедворӣ ба раҳмати Худованд тарғиб мекунад ва дилҳоро ба ислом ва Қуръон наздик месозад.

📜 Оят 15-19 — Сураи Марьям

15وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا

Салом бар ӯ, рӯзе, ки зода шуд ва рӯзе, ки мемирад ва рӯзе, ки дигар бор зинда хезонида мешавад!

16وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا

Дар ин китоб Марямро ёд кун, он гоҳ, ки аз хонадони худ ба маконе рӯ ба сӯи баромадани офтоб яқсу шуд.

17فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

Миёни худ ва онон пардае кашид ва Мо Рӯҳи Худро наздаш фиристодем ва чун инсоне тамом бар ӯ намудор шуд.

18قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا

Марям гуфт: «Аз ту ба Худои раҳмон паноҳ мебарам, ки парҳезгор бошӣ».

19قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا

Гуфт: «Ман фиристодаи Парвардигори ту ҳастам, то туро писаре покиза бибахшам».

← Оят 16 📖 Марьям Оят 18 →

МарьямФеҳристи Қуръон

98Оят

MeccanRevelation

17Оят

Тарҷума — Марьям 17

Сураи Марьям Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Миёни худ ва онон пардае кашид ва Мо Рӯҳи Худро…

Сураи Оят 17/98 — Сураи Марьям مريم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Марьям Гӯш кун, Сураи Марьям Тарҷума, Сураи Марьям mp3, Сураи Марьям pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.