Məryəm surəsi — Ayə 17

Kəlmələrin mənaları:

• Hicab – pərdə, örtük, gizlədən maneə.
• Ruhumuz – burada Cəbrail (əleyhis-salam) nəzərdə tutulur.
• Təmassul etdi – bir şəklə girdi, görünüşə çevrildi.
• Bəşərən səviyyan – tam və kamil yaradılışlı bir insan surəti.

Təfsir:

Məryəm (əleyhas-salam) ibadət və xəlvət üçün ailəsindən və insanlardan ayrılıb özünə bir pərdə tutmuşdu. O, bu pərdənin arxasında öz Rəbbinə ibadət edir, Ona yalvarırdı. Allah onun bu ixlasını və təqvasını görüb mələyi Cəbraili (əleyhis-salam) ona göndərdi. Cəbrail ona tam və kamil yaradılışlı, gözəl bir insan surətində göründü. Bu, Allahın qüdrətindən bir möcüzə idi – mələk nurani varlıq olmasına baxmayaraq, Allahın izni ilə insan şəklinə düşdü.

Məryəm (əleyhas-salam) bu gözlənilməz vəziyyət qarşısında qaldı. O, bu insan surətində görünən varlığın kim olduğunu bilmirdi və ondan bir xeyir gəlməyəcəyini, bəlkə də ona bir pislik toxunacağını düşünərək qorxuya düşdü. Lakin bu, Allahın vəhyini çatdırmaq üçün göndərilmiş Cəbrail idi. Bu hadisə Allahın Öz bəndələrinə necə yaxın olduğunu, onların dualarını eşitdiyini və onlara ən gözəl şəkildə kömək göndərdiyini göstərir.

Dəvət və ibrət:

Bu ayədən öyrənirik ki, Allah Öz saleh bəndələrini heç vaxt tək qoymur. Məryəm (əleyhas-salam) təklikdə ibadət edərkən Allah ona Öz mələyini göndərdi. Bu göstərir ki, nə qədər tənha olsaq da, Allah bizimlədir və bizi eşidir. İbadətimizdə ixlaslı olsaq, Allah bizə gözlənilməz yollardan kömək göndərər. Ey mömin! Sən də Məryəm kimi çətinliklərdə Allaha sığın, Ona yalvar və bil ki, Allah sənin duasını eşidir və ən gözəl şəkildə cavab verir. Allahın mələkləri belə Onun əmri ilə bəndələrinə yardım üçün gəlirlər. Bu, Allahın bəndələrinə olan sonsuz mərhəmətinin bir nişanəsidir.