Sura Marjam — Werset 54

Znaczenie słów:

• صَادِقَ الْوَعْدِ – dotrzymujący obietnicy, ten, który zawsze wypełnia to, co przyrzekł.
• رَسُولًا نَّبِيًّا – posłaniec (wysłannik) i prorok, któremu Bóg objawił swoje przesłanie.

Interpretacja wersetu:

W tym wersecie Bóg zwraca się do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo), nakazując mu wspomnieć w Koranie historię proroka Ismaila (Izmaela), syna proroka Ibrahima (Abrahama) – niech pokój będzie z nimi obojgiem. Bóg opisuje Ismaila jako tego, który był prawdomówny w swoich obietnicach – nigdy nie obiecywał niczego, czego by nie dotrzymał, i zawsze wypełniał swoje zobowiązania. Ponadto Bóg podkreśla, że Ismail był zarówno posłańcem (rasul), jak i prorokiem (nabi) – otrzymał objawienie od Boga i został wysłany do ludu Dżurhum, aby przekazywać im Boże przesłanie i wzywać ich do prawdy.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wartość dotrzymywania obietnic – werset ten ukazuje, jak wielką cnotą jest wierność danemu słowu. Prorok Ismail został pochwalony przez Boga właśnie za tę cechę, co wskazuje, że muzułmanin powinien być osobą, na której słowie można polegać w każdej sytuacji.
2. Godność proroków i posłańców – przypomnienie historii Ismaila uczy nas szacunku dla wszystkich wysłanników Boga i pokazuje, że ich życie jest wzorem do naśladowania w codziennym postępowaniu.
3. Zachęta do naśladowania cnót – wspominanie historii proroków w Koranie ma na celu nie tylko przekazanie wiedzy, ale przede wszystkim zachętę do kształtowania swojego charakteru na ich wzór – w prawdomówności, uczciwości i oddaniu Bogu.
4. Jedność przesłania Bożego – fakt, że Ismail był prorokiem i posłańcem, przypomina nam, że wszyscy prorocy głosili tę samą prawdę o jedności Boga i wzywali do dobroci oraz sprawiedliwości, co wzmacnia naszą wiarę i poczucie wspólnoty z całą ludzkością.