Surja Merjem — Ajet 54

Kuptimi i fjalëve:

• Sadikul-va'd: Ai që e mban fjalën e dhënë, që e përmbush premtimin e tij pa e shkelur atë.
• Resulun nebijj: I dërguar që ka marrë shpallje nga Allahu dhe është i ngarkuar me misionin e përcjelljes së mesazhit hyjnor te njerëzit.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, përkujtoje në këtë Kur'an historinë e Ismailit, birit të Ibrahimit, paqja qoftë mbi ta. Ai ishte njeri që e mbante fjalën e dhënë dhe e përmbushte çdo premtim që jepte, pa e shkelur kurrë atë. Ai nuk premtonte asgjë vetëm sa për fjalë, por e realizonte gjithmonë atë që e kishte thënë. Përveç këtij virtyti të lartë, Allahu e kishte nderuar atë me dy pozita të mëdha: e bëri atë të dërguar (resul) për fisin Xhurhum, dhe njëkohësisht profet (nebijj) që njoftonte njerëzit me urdhrat e Allahut dhe i udhëzonte ata në rrugën e drejtë. Pra, ai kombinoi në veten e tij si karakterin e lartë moral, ashtu edhe misionin e madh profetik.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Virtyti i mbajtjes së premtimit është një nga cilësitë më të larta të besimtarit, dhe Allahu e lavdëroi profetin e Tij Ismailin për këtë cilësi, duke na mësuar se besimi i vërtetë reflektohet në vepra dhe në mbajtjen e fjalës së dhënë.
2. Nderimi i profetëve dhe përmendja e historive të tyre në Kur'an shërben si mësim dhe shembull për ne, që të ndjekim gjurmët e tyre në sinqeritet dhe përkushtim.
3. Kombinimi i moralit të lartë me misionin profetik tregon se një njeri i përzgjedhur nga Allahu duhet të jetë shembull në karakter, sepse fjala e tij është e lidhur me besueshmërinë e mesazhit që përcjell.
4. Lavdërimi i Allahut për robërit e Tij të devotshëm na nxit që të përpiqemi të fitojmë dashurinë e Allahut duke u zbukuruar me virtyte të larta, ashtu siç u zbukuruan profetët e Tij.