سوره مریم — آیه 7

معانی کلمات:

• نُبَشِّرُكَ: به تو مژده میدهیم.
• غُلَامٍ: پسر، فرزند پسر.
• سَمِیًّا: همنام، کسی که همنام او باشد.

تفسیر آیه:

این آیه ادامهٔ داستان زکریا (علیهالسلام) است. او در حالی که از پیری ضعیف شده بود و همسرش نازا بود، از خداوند درخواست فرزندی کرد تا وارث او باشد. خداوند دعای او را اجابت کرد و به او مژده داد: «ای زکریا! ما تو را به پسری بشارت میدهیم که نامش یحیی است.» این نام را خداوند برگزید و هیچکس پیش از او به این نام خوانده نشده بود. این نشان میدهد که این فرزند، فرزندی ویژه و برگزیده بود و خداوند او را با نامی جدید و بیمانند مفتخر کرده بود. این بشارت در حالی به زکریا داده شد که او و همسرش در سن پیری بودند و امیدی به فرزنددار شدن نداشتند، اما قدرت خداوند فراتر از همهٔ اسباب طبیعی است.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند دعای بندگانش را اجابت میکند، حتی اگر شرایط ظاهری غیرممکن به نظر برسد. این آیه به ما میآموزد که هیچگاه از رحمت خدا ناامید نشویم.
• نامگذاری فرزندان باید با معانی نیک و پسندیده باشد و والدین در انتخاب نام، توجه به معنای آن داشته باشند.
• فرزند، نعمتی الهی است و باید آن را از خداوند دانست و شکرگزار او بود.
• این آیه نشان میدهد که خداوند به بندگان صالح خود، فراتر از انتظارشان عطا میکند و آنها را با نعمتهایی که هیچگاه تصورش را نمیکردند، خوشحال میسازد.