سوره مریم — آيت 7

1) لفظن جي معنيٰ:

• زَڪَرِيَّا: هڪ نبيءَ جو نالو، جيڪو حضرت يحيٰ عليه السلام جو والد هو.
• نُبَشِّرُڪَ: اسان توکي خوشخبري ٿا ڏيون.
• غُلَام: ننڍو پٽ، اولاد.
• يَحْيَىٰ: هڪ نبيءَ جو نالو، جنهن جي معنيٰ آهي ”جيئرو“ يا ”زندگي عطا ڪرڻ وارو“.
• سَمِيًّا: هم نام، يعني اهڙو شخص جنهن جو نالو ساڳيو هجي.

2) تفسير:

حضرت زڪريا عليه السلام پنهنجي پوڙهي عمر ۾ ۽ پنهنجي زال جي بانجھ هجڻ باوجود الله تعاليٰ کان اولاد جي دعا گهري هئي. الله تعاليٰ سندس دعا قبول فرمائي ۽ کيس ندا ڪئي ته اي زڪريا! اسان توکي هڪ پٽ جي خوشخبري ٿا ڏيون، جنهن جو نالو يحيٰ هوندو. هي اهڙو نالو آهي، جيڪو هن کان اڳ ڪنهن ٻئي کي نه ڏنو ويو هو، يعني هن کان اڳ ڪو به هن نالي سان سڏايل نه هو. هي هڪ خاص ۽ ممتاز نالو هو، جيڪو الله تعاليٰ پاڻ هن ٻار لاءِ مقرر فرمايو.

3) فائدا ۽ سبق:

• دعا جي قبوليت: هن آيت مان معلوم ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ جي دعا قبول فرمائي، جيتوڻيڪ ظاهري سببن ۾ اهو ناممڪن لڳي رهيو هو. ان مان سبق آهي ته اسان کي به دعا ۾ ڪڏهن به مايوس نه ٿيڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ هر شيءِ تي قادر آهي.
• الله جي قدرت: پوڙهي عمر ۽ بانجھ زال باوجود اولاد عطا ڪرڻ الله جي قدرت جو واضح ثبوت آهي. هي اسان کي سيکاريندو آهي ته الله تعاليٰ جي قدرت ۾ ڪو به شڪ نه ڪرڻ گهرجي.
• خاص نالن جي اهميت: حضرت يحيٰ عليه السلام جو نالو الله تعاليٰ پاڻ رکيو، جيڪو هن جي خاص حيثيت ۽ مقام جو اظهار آهي. ان مان معلوم ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ پنهنجي چونڊيل ٻانهن کي خاص اعزاز عطا فرمائيندو آهي.
• خوشخبري جي اهميت: الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ کي خوشخبري ڏني، جنهن سندس دل کي سڪون ۽ اطمينان عطا ڪيو. ان مان سبق آهي ته اسان کي به ٻين کي خوشخبريون ڏيڻ ۽ دلجوئي ڪرڻ گهرجي.
• اسلام جي خوبصورتي: هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته اسلام ۾ دعا، اميد ۽ الله جي رحمت تي ڀروسو ڪرڻ جي تعليم ڏني وئي آهي. هي اسان کي اسلام ۽ قرآن ڏانهن راغب ڪري ٿي ۽ اسان جي دلين ۾ ايمان کي مضبوط بڻائي ٿي.