سوره مریم — آیه 8

معانی کلمات:

• عاقِرًا: زنی که نازا باشد و فرزند نزاید.
• عِتِیًّا: خشکی و سختی مفاصل و استخوان‌ها در اثر پیری؛ به نهایت رسیدن کهنسالی.

تفسیر آیه:

زکریا (علیه السلام) وقتی بشارت فرزند را از جانب خداوند شنید، از روی شگفتی و تعجب — نه از روی انکار قدرت الهی — عرض کرد: «پروردگارا! چگونه ممکن است برای من پسری باشد، در حالی که همسرم نازا و عقیم است و هرگز فرزندی به دنیا نیاورده است، و من نیز به نهایت پیری رسیده‌ام و استخوان‌هایم خشک و سخت شده و توان و نیرویم از بین رفته است؟» او با این سخن، در حقیقت شگفتی خود را از قدرت بی‌پایان خداوند بیان می‌کرد، نه اینکه در وعدهٔ الهی تردیدی داشته باشد؛ زیرا می‌دانست که خداوند بر هر کاری تواناست و این پرسش، برای درک چگونگی وقوع این امر خارق‌العاده بود، نه برای انکار آن.

فواید و پیام‌های آیه:

• خداوند قادر مطلق است و برای او هیچ چیز غیرممکن نیست؛ او می‌تواند از نازا و پیر، فرزندی سالم و پاک عطا کند.
• شگفت‌زده شدن از قدرت خداوند، نشانهٔ ایمان و معرفت است، نه نشانهٔ تردید؛ مؤمن در برابر عظمت الهی به تحیر فرو می‌رود.
• ناامیدی از رحمت خداوند هرگز جایز نیست؛ حتی در سخت‌ترین شرایط و کهنسالی، باید به فضل و کرم الهی امیدوار بود.
• دعا و درخواست از خداوند، حتی برای امور به ظاهر محال، نشانهٔ توکل و اعتماد به قدرت بی‌نهایت اوست.
• این آیه به ما می‌آموزد که در زندگی، هرگز نباید به ظاهر امور نگاه کنیم؛ بلکه باید به قدرت و ارادهٔ الهی تکیه کنیم که فراتر از همهٔ اسباب و علل طبیعی است.