بقرہ سۈرىسى — ئايەت 130

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• يَرْغَبُ عَن: بىر نەرسىدىن يۈز ئۆرۈش، تەرك قىلىش.
• مِلَّة: دىن، شەرىئەت، يول.
• سَفِهَ نَفْسَهُ: ئۆز نەپسىنى ئەخمەق قىلدى، يەنى ئۆزىنى زىيانغا ئۇچراتتى ۋە خارلىدى. "سەفاھەت" دېگەن سۆز ئەخمەقلىق، بىلىمسىزلىك ۋە پىكىرنىڭ ئاجىزلىقىنى بىلدۈرىدۇ.
• اصْطَفَيْنَاهُ: ئۇنى تاللىدۇق، ئۇنى ئالاھىدە قىلدۇق.
• الصَّالِحِينَ: ياخشى ئەمەل قىلغۇچىلار، يەنى ئاللاھنىڭ ھوقۇقلىرىنى ئادا قىلغان ۋە ئەڭ يۇقىرى دەرىجىلەرگە ئېرىشكەن كىشىلەر.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ دىنى — ئىسلام دىنى — ھەقتۇر. ھېچكىم بۇ دىندىن يۈز ئۆرۈپ، باشقا بىر دىنغا ئۆتمەيدۇ، مەگەر ئۆز نەپسىنى ئەخمەق قىلغان، ئۆزىنى زىيانغا ئۇچراتقان، ھەقنى تاشلاپ زالالەتكە كەتكەن ۋە ئۆزىنى خارلىققا رازى قىلغان كىشىلەرلا يۈز ئۆرۈيدۇ. شۈبھىسىزكى، بىز ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنى بۇ دۇنيادا پەيغەمبەر ۋە خەلىل قىلىپ تاللىدۇق. ئۇ ئاخىرەتتە ھەقىقەتەن ياخشى ئەمەل قىلغۇچىلارنىڭ، يەنى ئاللاھ ئۈستىگە ئالغان ۋەزىپىلەرنى ئادا قىلىپ، ئەڭ يۇقىرى دەرىجىلەرگە ئېرىشكەن سالىھلارنىڭ قاتارىدىندۇر. ئۇ ئاخىرەتتە جەننەتتە پەيغەمبەرلەر بىلەن بىللە بولىدۇ.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئىسلام دىنى ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ دىنىدۇر؛ ئۇنىڭغا ئەگىشىش ئىنساننى ھەق يولغا باشلايدۇ.
• ئىسلامدىن يۈز ئۆرۈش ئىنساننىڭ ئۆزىگە قىلغان زۇلۇمىدۇر؛ چۈنكى ئۇ ئۆزىنى زىيانغا ۋە خارلىققا ئۇچراتقان بولىدۇ.
• ئاللاھ تائالا ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنى بۇ دۇنيادا تاللاپ، ئۇنى پەيغەمبەر ۋە خەلىل قىلغان؛ بۇ ئۇنىڭ ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا قانداق ئالىي مەرتىۋىگە ئىگە ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ.
• ئاخىرەتتە سالىھلار قاتارىدا بولۇش ھەر بىر مۇئمىننىڭ ئارزۇسى بولۇشى كېرەك؛ بۇنىڭغا ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئادا قىلىش ئارقىلىق ئېرىشىلىدۇ.
• بۇ ئايەت ئىسلامنىڭ ئىبراھىمىي ئەنئەنىنىڭ داۋامى ئىكەنلىكىنى ۋە ئۇنىڭ ئىنساننى ئەڭ يۇقىرى دەرىجىگە يېتەكلەيدىغان ھەق دىن ئىكەنلىكىنى ئوتتۇرىغا قويىدۇ.