Sure Bakara — Ayet 130

Kelime Anlamları:

• Yerğabü: Yüz çevirir, terk eder, istemez.
• Milleti İbrahim: İbrahim'in dini, şeriatı ve tevhid yolu.
• Sefihe nefsehû: Kendini bilmezlikle nefsini ziyan etmek, kendine zulmetmek, aklını ve nefsini küçük düşürmek.
• Istafeynâhü: Onu seçtik, onu özel olarak tercih ettik.

Tefsir:

Yüce Allah bu âyet-i kerimede, İbrahim aleyhisselamın dininden, yani tevhid dininden, İslam'dan yüz çevirenlerin ancak kendini bilmez, aklını kullanmayan, nefsini ziyan eden kimseler olduğunu haber vermektedir. Çünkü İbrahim'in dini; akla, fıtrata ve gerçeğe en uygun olan dindir. O, putperestliği reddedip yalnızca Allah'a kulluk etmeyi öğretmiştir. Bu apaçık hakikatten yüz çeviren kimse, ancak kendi nefsine zulmetmiş, kendini bilmezlik ederek büyük bir kayba uğramış demektir. Böyle bir kimse, doğru yolu bırakıp sapıklığı seçerek kendi elleriyle kendini helake sürüklemiştir.

Allah Teâlâ, İbrahim aleyhisselamı daha dünyada iken peygamberlik ve dostluk (halîllik) ile şereflendirerek seçtiğini, onu insanlara örnek bir lider kıldığını bildirmektedir. Onun bu seçilmişliği, dünya hayatında gerçekleşmiş ve o, bu üstün mertebeye ulaşmıştır. Ahirette ise o, salihlerle birlikte olacak, en yüksek derecelere ve cennetin en güzel makamlarına kavuşacaktır.

Bu âyet, bizlere şu önemli mesajı vermektedir: İbrahim'in yolu, kurtuluş yoludur. Bu yoldan ayrılanlar ancak kendilerine yazık edenlerdir. Ey insan! Aklını kullan, fıtratına dön ve İbrahim'in tevhid dinine sarıl. Çünkü Allah, bu yolu seçenleri dünyada şereflendirir, ahirette ise salihlerle birlikte cennetine koyar. Sen de bu büyük nimetten mahrum kalma; nefsini ziyan edenlerden olma. Rabbine yönel, O'nun seçtiği kulların safında yerini al. Unutma ki, dünyada Allah'ın seçtiği kullar, ahirette de O'nun en yakın dostları olacaktır.