ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 130

የአንዳንድ ቃላት ትርጉም፦

• የሚርገብ፦ የሚዞር፣ የሚያፈገፍግ፣ የሚተው ማለት ነው።
• ሚላ (ሚላተ ኢብራሂም)፦ የኢብራሂም መንገድ፣ ሃይማኖትና ሸሪዓ ማለት ነው።
• ሰፊሀ ነፍሰሁ፦ ነፍሱን ያታለለ፣ ያጣ፣ ያቃለለ ማለት ነው። ስፍህ (ስህተት) ማለት ድንቁርናና የሃሳብ ድክመት ነው።
• ኢስጠፈይናሁ፦ መረጥነው፣ ለየነው ማለት ነው።
• ሰሊሂን፦ መልካም ሰሪዎች፣ በጎ ሰዎች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ሱብሓነሁ ወተዓላ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ስለ ነቢዩ ኢብራሂም (ዐ.ሰ) ሃይማኖት እየነገረን ነው። የኢብራሂም ሃይማኖት ማለት ኢስላም ነው — አላህን ብቻ ማመልከት፣ ለእርሱ መገዛት፣ ከሁሉም ሸሪክ መራቅ። ከዚህ ቀጥተኛ መንገድ የሚዞር፣ የሚያፈገፍግ፣ ወደ ሌላ ሃይማኖት የሚያመራ ሰው ግን ራሱን ያታለለ፣ ነፍሱን ያጣ፣ በድንቁርናና በስህተት ውስጥ የወደቀ ከመሆን በስተቀር ሌላ ምንም አያገኝም። እንዲህ ያለው ሰው ትክክለኛውን መንገድ ትቶ ወደ ጥመት ተመልሶ፣ ለራሱ ውርደትን የመረጠ ነው።

ከዚያም አላህ ስለ ነቢዩ ኢብራሂም (ዐ.ሰ) ክብር እየገለጸ፦ በዚህ ዓለም እርሱን መርጠነው፣ ነቢይና መልእክተኛ አድርገነው፣ ወዳጅ (ኸሊል) አድርገነው ይላል። በመጨረሻው ዓለምም እርሱ ከመልካም ሰሪዎች ነው — ማለትም አላህ ያስፈለገባቸውን ሁሉ ፈጽመው፣ ከፍተኛውን ደረጃ ያገኙ ሰዎች መካከል ነው። በገነት ውስጥ ከነቢያት ጋር አብሮ ይሆናል።

እንግዲህ ውድ ወንድሜ ሙስሊም! የኢብራሂም መንገድ የተቀደሰው መንገድ ነው። አላህ ራሱ ኢብራሂምን መርጦ ወዳጁ አድርጎታል። እኛም የዚህን ታላቅ ነቢይ ሃይማኖት ተከትለን ኢስላምን በጠበቀ መንገድ ስንኖር ከእርሱ ጋር በገነት ውስጥ ለመሆን ተስፋ እናደርጋለን። ከዚህ ብሩህ መንገድ ልንዞር አይገባንም፤ ምክንያቱም ከእርሱ መዞር ራስን ማታለልና ማጥፋት ነው። አላህ የኢብራሂምን መንገድ ለእኛ መርጦልናል፤ እኛም በዚህ መንገድ ላይ ተጽንደን እንቀጥል፣ በዚህም የዓለማት ጌታ ውዴታንና የመጨረሻውን ዓለም ደስታ እናገኝ።