ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 273

የቃላት ማብራሪያ፦

• لِلْفُقَرَاءِ፦ ለድሆች።
• أُحْصِرُوا፦ ከመንቀሳቀስ ተገደው ተይዘዋል፤ ተከልክለዋል።
• فِي سَبِيلِ اللَّهِ፦ በአላህ መንገድ (በጂሃድ)።
• ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ፦ በምድር ላይ መጓዝ (ለንግድና ለሲሳይ መፈለግ)።
• يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ፦ ሁኔታቸውን የማያውቅ ሰው ብልጥ ይመስለዋል።
• التَّعَفُّفِ፦ ራስን ከመለመን መጠበቅ፤ በቂ በሆነው መርካት።
• بِسِيمَاهُمْ፦ በምልክታቸው (በፊታቸውና በልብሳቸው ላይ በሚታየው የችግር ምልክት)።
• إِلْحَافًا፦ በመለመን ማስጨነቅ፤ በማጥበቅ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሱብሐነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ ላይ ምጽዋታችሁን ማን ላይ ማድረግ እንዳለባችሁ ይገልጽልናል። እነሱም በአላህ መንገድ ላይ በመታገል ምክንያት ከቤታቸው ተገድበው የቀሩ፣ ለንግድም ለሲሳይም ለመጓዝ የማይችሉ ድሆች ናቸው። እነዚህ ሰዎች ከመጠየቅ ራሳቸውን ስለሚጠብቁና በተሰጣቸው ጥቂት ነገር ስለሚረኩ፣ ሁኔታቸውን የማያውቅ ሰው ሲያያቸው ሀብታሞች ይመስሉታል። ነገር ግን በእነሱ ላይ ጥልቅ እውቀት ያለው ሰው በፊታቸው ላይ ከሚታየው የድህነት ምልክት፣ ከልብሳቸውና ከአካላቸው ሁኔታ አውቆ ይለያቸዋል። እነሱ የሰዎችን በር አይበጥበጡም፤ በጣም አስፈላጊ ሆኖባቸው ቢጠይቁም በማስጨነቅና በማጥበቅ አይደለም። እናንተ ከሀብት ወይም ከሌላ ነገር የምትለግሱት ማንኛውም ነገር ካለ፣ አላህ በእሱ ሁሉን ዐዋቂ ነው፤ ምንም ነገር ከእሱ አይሰወርም። በበጎ ስራችሁም በቂ የሆነውን ዋጋ በቀይማ ቀን ይሰጣችኋል።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይዟል፦ እውነተኛ ድሆች ሁልጊዜ እጃቸውን ተዘርግተው የሚለምኑ ብቻ አይደሉም። አንዳንድ ጊዜ በጣም የተቸገሩ ሰዎች ከመጠየቅ ይቆጠባሉ፤ ራሳቸውን ያከብራሉ። እኛም ስንለግስ ልባችንን ከአላህ ፍራቻ በመሙላት፣ ለእነዚህ የተደበቁ ድሆች ደርሶ እንዲደርስ በመፈለግ እንስራ። ምጽዋት ሲሰጥ በውስጡ ያለውን የአላህን ውዴታና የቀይማ ቀንን ሽልማት ማሰብ ልብን ያለዝብል፤ ሰውንም ለበጎ ስራ ያነሳሳል። አላህ ሁሉንም ዐውቋልና በትንሽም ቢሆን ስራችንን አያጠፋም።