Surja El-Bekare — Ajet 36

Kuptimet e fjalëve:

• فَأَزَلَّهُمَا: I bëri që të rrëshqasin në gabim, pra i shtyu drejt mëkatit.
• عَنْهَا: Nga Xhenneti.
• فَأَخْرَجَهُمَا: I nxori ata të dy nga Xhenneti.
• اهْبِطُوا: Zbritni (nga lart poshtë).
• مُسْتَقَرٌّ: Vend qëndrimi dhe banimi.
• مَتَاعٌ: Përfitim dhe kënaqësi e përkohshme.
• إِلَىٰ حِينٍ: Deri në fund të jetës dhe afatit të caktuar.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Zoti i kishte ndaluar Ademit dhe Havasë t'i afrohen pemës së ndaluar, shejtani vazhdoi t'i nxisë ata me dredhi dhe t'u zbukurojë atë veprim, derisa i bëri të rrëshqasin në gabim dhe të hanë nga ajo pemë. Kjo ishte shkaku që i largoi ata nga Xhenneti dhe i nxori nga begatitë dhe lumturia në të cilën ndodheshin. Pastaj Zoti iu drejtua atyre (Ademit, Havasë dhe shejtanit) me urdhër: Zbritni në tokë, duke qenë armiq të njëri-tjetrit – Ademi dhe pasardhësit e tij nga njëra anë, dhe shejtani nga ana tjetër. Në tokë do të keni vendbanim dhe qëndrim, si dhe përfitime e kënaqësi të përkohshme deri në momentin e caktuar, kur të përfundojë jeta juaj dhe të vijë Dita e Gjykimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Shejtani është armik i hapur i njeriut dhe nuk pushon së përpjekuri për ta nxjerrë atë nga rruga e drejtë, prandaj duhet të jemi gjithmonë të kujdesshëm ndaj dredhive të tij.
2. Mosbindja ndaj urdhrave të Zotit është shkak për humbjen e begative dhe të mirës, ndërsa bindja sjell qetësi dhe lumturi.
3. Mëshira e Zotit është e madhe, sepse edhe pas gabimit, Ai u dha atyre mundësinë për t'u penduar dhe për të jetuar në tokë, duke i mësuar ata se pendimi është dera e kthimit tek Ai.
4. Jeta në tokë është e përkohshme dhe e kufizuar, prandaj njeriu duhet ta shfrytëzojë atë për t'i bindur Zotit dhe për të fituar Xhennetin e përjetshëm.
5. Armiqësia me shejtanin është e vazhdueshme, dhe vetëm duke iu përmbajtur udhëzimit të Zotit dhe duke ndjekur rrugën e të dërguarve mund ta mposhtim atë.