سورت طه — آیت 102

د کلمو معناګانې:

• الصُّور: هغه «قرن» (سور) چې اسرافيل عليه السلام به په کې پوهيږي.
• نَحْشُرُ: راغونډول، يو ځای کول.
• الْمُجْرِمِينَ: کافران او مشرکان.
• زُرْقًا: شين سترګي، چې د سختۍ او وېرې له امله به يې د سترګو رنګ بدل شوی وي.

تفسير:

دا آيت د قيامت د هغې ورځې په اړه خبر ورکوي چې په هغه ورځ به په «صور» (قرن) کې پوهيږي، يعنې دوهم ځل به پوهيږي چې د بيا ژوندي کېدو لپاره به وي. په هغه ورځ به مونږ (الله تعالی) مجرمان (کافران او مشرکان) راغونډوو، په داسې حال کې چې د دوی سترګې به شين (زرق) وي. دا شين والی به د سختۍ، وېرې او تشناب (تنده) له امله وي چې د دوی مخونه به يې بدل کړي وي. دا د دوی د رسوايۍ او ذلت نښه ده، ځکه چې د قيامت د سختو پېښو له امله به د دوی رنګونه بدل شي او سترګې به يې شينې شي.

فايدې:

• دا آيت د قيامت د ورځې د سختۍ او د مجرمانو د بد حالت يادونه کوي، چې بايد انسان له ګناهونو ډډه وکړي او د الله تعالی له عذاب څخه ووېرېږي.
• په دې آيت کې د الله تعالی د قدرت يادونه ده چې څنګه به هغه ټول مخلوقات راغونډوي او هر څوک به د خپلو کړنو سزا يا اجر ترلاسه کوي.
• دا آيت مومنانو ته تسليت ورکوي چې د دوی دښمنان به په قيامت کې داسې ذليله او رسوا شي، او دوی بايد په صبر او تقوا سره خپل ژوند تېر کړي.
• د «زُرْقًا» يادونه دا ښيي چې د قيامت د ورځې پېښې به دومره سختې وي چې د انسان بڼه به هم بدله شي، نو بايد انسان د دې ورځې لپاره چمتووالی ونیسي.