Surat Taha — Ayat 102

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُنفَخُ فِي الصُّورِ : disebul ing slomprete malaikat Israfil, yaiku sangkala tumekane dina kiyamat lan dina tangine wong kang wis padha mati.
• نَحْشُرُ : Ingsun (Allah) nglumpukake lan ngirid.
• الْمُجْرِمِينَ : wong-wong kang dosa, yaiku wong kafir lan musyrik kang ora gelem percaya marang Allah.
• زُرْقًا : biru, yaiku biru mripate lan owah warnane awak, jalaran saka banget anggone ngelak lan wedi.

2) Jlentrehane ayat:

Ing dina nalika malaikat Israfil nyebul slomprete kanggo tangine wong kang wis padha mati, ing dina iku Allah nglumpukake wong-wong kang dosa, yaiku wong kafir lan musyrik, banjur padha digiring menyang panggonan petungan. Nalika iku kahanane padha biru mripate lan owah kabeh warnane awak, amarga banget anggone ngelak lan banget rasane wedi nyawang kahanan dina kiyamat kang kebak gegirisi. Kabeh mau minangka piwales tumrap dosa-dosa kang wis padha dilakoni ing donya.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen dina kiyamat iku mesthi kelakon, mula kudu tansah nyiapake bekal kanthi taqwa lan amal shalih.
• Ngelak lan birune mripate wong-wong kang dosa ing akhirat iku dadi tandha yen dosa iku abot banget akibate, mula aja padha nyepelekake dosa cilik-cilik.
• Wong kang taqwa lan iman marang Allah bakal tinemu slamet lan tentrem ing akhirat, dadi iki dadi pangarep-arep lan panglipur kanggo wong mukmin.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene kwasane Allah kang bisa nguripake maneh wong kang wis padha mati lan nglumpukake kabeh manungsa ing sawijining dina, mula kita kudu tansah eling lan sumarah marang Allah.
• Kanthi ngerti gegambaran dina kiyamat, kita dadi luwih semangat anggone ngibadah lan ngedohi larangan-larangan Allah, supaya ora kalebu golongane wong kang dosa kang bakal nandhang siksa.