Surah Taha — Aya 102

Ma'anar Kalmomin:

• الصُّور (Al-Sur): Ƙaho (kakaki) wanda za a busa a cikinsa domin tashin kiyama.
• زُرْقًا (Zurqan): Shunayyun idanu, alamar tsoro da firgici da ƙunci.

Tafsirin Aya:

A wannan rana mai girma, za a busa ƙaho (Al-Sur) busa ta biyu domin tashin matattu daga kaburbura. A wannan lokacin, za mu tattara masu laifi (wato mushirikai da masu yin zunubai) suna da shunayyun idanu, kuma launukan fuskokinsu sun canza saboda tsananin tsoro, ƙishirwa, da kuma munin abubuwan da suka fuskanta a ranar tashin kiyama. Wannan yanayi na shuɗin idanu da canza launi alama ce ta wulakanci da azaba, kamar yadda masu laifi za su kasance a cikin wannan halin na ƙasƙanci a gaban Ubangiji.

Fa'idodin Darasi:

1. Wannan aya tana tunatar da mu cewa ranar kiyama tabbatacciya ce, kuma babu wanda zai tsira daga tashin bayan mutuwa, don haka mu shirya mata da kyawawan ayyuka.
2. Tana nuna mana cewa sakamakon zunubi da girman kai ga Allah ba zai tsaya a duniya kaɗai ba, amma akwai azaba mai tsanani a lahira, wanda ya sa mai hankali ya yi nesa da abubuwan da suka sa a cikin wannan halin na wulakanci.
3. Tana ƙarfafa mu mu nemi tsira da jinƙan Allah, kuma mu riƙa yin ayyukan alheri da kauce wa duk wani abu da zai kai mu ga halin masu laifi a wannan rana mai tsanani.
4. Tana sa mu gane cewa Allah Mai ikon tattara dukkan halittu ne a cikin saƙa ɗaya, don haka mu girmama umarninsa kuma mu bi shari'arsa a rayuwarmu ta yau da kullum.