Surja Ta Ha — Ajet 110

Kuptimet e fjalëve:

• مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ: çka është para tyre, pra çështjet e botës tjetër dhe të Kiametit.
• وَمَا خَلْفَهُمْ: çka ka mbetur pas tyre, pra çështjet e kësaj bote (dynjasë).
• لَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا: nuk mund ta përfshijnë Atë me dijen e tyre, pra nuk mund ta kuptojnë dot Atë e as ta njohin plotësisht.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e di gjithçka që është para njerëzve nga çështjet e Kiametit dhe të botës tjetër, dhe e di gjithçka që ka mbetur pas tyre nga punët e dynjasë. Ai e di të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen e tyre, pa asnjë mangësi. Ndërsa robërit e Tij, sado që të përpiqen, nuk mund ta përfshijnë Atë me dijen e tyre, as nuk mund ta kuptojnë thelbin e Zotit dhe as vetitë e Tij të përsosura. Ata nuk mund ta arrijnë Atë me dije, as nuk mund ta dinë se çfarë do të bëjë Ai me ta në Ditën e Gjykimit. Dija e Allahut përfshin gjithçka, ndërsa dija e krijesave është e kufizuar dhe e mangët.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Madhështia e dijes së Allahut, e cila përfshin të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen, pa asnjë kufi.
2. Përulësia e njeriut përballë dijes së Allahut; sa i vogël është njeriu në krahasim me dijen e pakufishme të Krijuesit të tij.
3. Nxitje për t’iu bindur Allahut dhe për t’u përgatitur për Ditën e Kiametit, sepse Ai i di të gjitha veprat tona dhe do të na japë llogari për to.
4. Qetësimi i zemrës së besimtarit, sepse Allahu që di gjithçka është Ai që i mbron dhe i kujdeset për robërit e Tij.
5. Kujdes nga mendjemadhësia intelektuale; njeriu duhet ta pranojë kufirin e dijes së tij dhe t’i nënshtrohet dijes së Allahut, e cila është e përsosur.