طہ سۈرىسى — ئايەت 11

1. ئايتىدىكى لۇغەت ئىزاھاتى:

• «فَلَمَّا»: «ئۇ ۋاقىتتا» ياكى «شۇ چاغدا» دېگەن مەنىدە.
• «أَتَاهَا»: «ئۇنىڭغا كەلدى» دېگەن مەنىدە، بۇ يەردە «ئوتقا كەلدى» دېگەن مەنىنى بىلدۈرىدۇ.
• «نُودِيَ»: «ئۇنىڭغا نىدا قىلىندى» ياكى «ئۇنىڭغا چاقىرىق قىلىندى» دېگەن مەنىدە.
• «يَا مُوسَى»: «ئەي مۇسا» دېگەن مەنىدە، بۇ ئاللاھ تەرىپىدىن مۇسا ئەلەيھىسسالامغا قىلىنغان نىدادۇر.

1. ئايتىنىڭ تەپسىرى:

مۇسا ئەلەيھىسسالام سەپەردە بولغان چاغدا، ئۇزاقتىن بىر ئوتنى كۆرۈپ، ئۇنىڭغا قاراپ ماڭدى. ئۇ ئوتنىڭ يېنىغا كەلگەندە، ئاللاھ تەئالا ئۇنىڭغا نىدا قىلىپ: «ئەي مۇسا!» دەپ چاقىردى. بۇ نىدا مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ پەرۋەردىگارى بىلەن سۆزلىشىشىنىڭ باشلىنىشى بولۇپ، ئاللاھ تەئالا ئۇنىڭغا ئۆزىنىڭ رەببى ئىكەنلىكىنى بىلدۈردى ۋە ئۇنىڭغا مۇقەددەس ۋادى بولغان «تۇۋا» ۋادىسىدا تۇرغانلىقىنى، شۇڭا ئايىغىنى سېلىۋېتىشىنى بۇيرۇدى. بۇ ۋەقە مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەرلىككە تاللىنىشى ۋە ئاللاھ بىلەن سۆزلىشىش شەرىپىگە ئېرىشىشىنىڭ باشلىنىشى ئىدى. بۇ ئايتىدىن بىز شۇنى ئۆگىنىمىزكى، ئاللاھ تەئالا ئۆزى خالىغان بەندىسىنى تاللاپ، ئۇنىڭغا ۋەھىي قىلىدۇ ۋە ئۇنى پەيغەمبەرلىك ۋەزىپىسىگە تەيىنلەيدۇ. شۇنداقلا، مۇقەددەس جايلارغا ھۆرمەت قىلىش ۋە ئاللاھ بىلەن سۆزلىشىش ئۈچۈن تەييارلىق كۆرۈش لازىملىقىنى بىلدۈرىدۇ. بۇ ۋەقە بىزگە ئاللاھنىڭ قۇدرىتى ۋە مېھرىبانلىقىنى، شۇنداقلا ئۇنىڭ بەندىلىرىنى ھىدايەت قىلىش ئۈچۈن قانداق ئىلتىپات قىلىدىغانلىقىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ. ئاللاھ تەئالا ھەر قانداق بىر بەندىسىنى خالىسا، ئۇنى ئۆزىگە يېقىنلاشتۇرۇپ، ئۇنىڭغا ئۆزىنىڭ كەلامىنى ئاڭلىتىدۇ. بۇ بىز ئۈچۈن ئۈلگە بولۇپ، ئاللاھقا قاراپ يۈزلىنىش، ئۇنىڭغا ئىلتىجا قىلىش ۋە ئۇنىڭ ھىدايىتىنى سوراش لازىملىقىنى ئەسكەرتىدۇ. ئاللاھ تەئالا بىزنى ھەممىمىزنى ئۆزىنىڭ ھىدايىتىگە مۇيەسسەر قىلسۇن ۋە بىزنى پەيغەمبەرلەرنىڭ يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن.