ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 110

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ (สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา) หมายถึง เรื่องของวันปรโลกและวันกิยามะฮ์ที่กำลังจะมาถึงพวกเขา
• مَا خَلْفَهُمْ (สิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา) หมายถึง เรื่องของโลกดุนยาและสิ่งที่พวกเขาได้ผ่านพ้นไปแล้ว
• لَا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْمًا (พวกเขาไม่สามารถรอบรู้ถึงพระองค์ได้) หมายถึง ปวงบ่าวไม่สามารถเข้าถึงแก่นแท้ของพระองค์และพระสติปัญญาของพระองค์ได้อย่างครบถ้วน

การตีความหมายของโองการ:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่เบื้องหน้าของปวงบ่าว นั่นคือเรื่องราวของวันอาคิเราะฮ์ วันกิยามะฮ์ และสิ่งที่พวกเขากำลังจะเผชิญ และทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา นั่นคือเรื่องราวของโลกดุนยา สิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้แล้ว และสิ่งที่ผ่านพ้นไปในชีวิตของพวกเขา ไม่มีความลับใดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ ไม่ว่าจะเป็นอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต

ในขณะเดียวกัน ปวงบ่าวทั้งหลายไม่สามารถที่จะรอบรู้ถึงพระองค์อัลลอฮ์ได้อย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถเข้าถึงแก่นแท้ของพระองค์ พระนามและคุณลักษณะของพระองค์ได้อย่างครบถ้วน เพราะพระองค์ทรงสูงส่งยิ่งกว่าที่สติปัญญาของมนุษย์จะหยั่งถึงได้ พระองค์ทรงรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเขา แต่พวกเขาไม่สามารถรู้ถึงพระองค์ได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความยิ่งใหญ่แห่งความรู้ของอัลลอฮ์ — โองการนี้สอนให้เราทราบว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง ทั้งสิ่งที่เรามองเห็นและสิ่งที่เรามองไม่เห็น ทั้งสิ่งที่ผ่านมาแล้วและสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ความรู้อันครอบคลุมนี้ทำให้เรามีความมั่นใจว่า พระองค์ไม่ทรงละเลยต่อการกระทำใดๆ ของเรา ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว
2. ความถ่อมตนต่อพระผู้เป็นเจ้า — เมื่อเรารู้ว่าเราไม่สามารถรอบรู้ถึงพระองค์ได้อย่างสมบูรณ์ เราจึงควรมีความถ่อมตน ไม่หยิ่งผยองในความรู้หรือสติปัญญาของเรา เพราะความรู้ของเรานั้นเล็กน้อยยิ่งนักเมื่อเทียบกับความรู้ของพระองค์
3. การเตรียมพร้อมสำหรับวันปรโลก — การที่พระองค์ทรงรอบรู้เรื่องวันกิยามะฮ์ที่อยู่เบื้องหน้าเรา ทำให้เราต้องตระหนักและเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับวันนั้น ด้วยการทำความดีและละเว้นความชั่ว
4. ความสบายใจและความไว้วางใจในพระเจ้า — เมื่อรู้ว่าพระองค์ทรงรอบรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรา พระองค์จึงทรงจัดการทุกอย่างด้วยความยุติธรรมและปรีชาญาณ เราจึงสามารถมอบหมายและไว้วางใจในพระองค์ได้อย่างเต็มที่
5. การสำรวมตนในการกล่าวถึงพระเจ้า — เราไม่ควรกล่าวถึงพระองค์โดยปราศจากความรู้ หรือพยายามอธิบายแก่นแท้ของพระองค์ตามอำเภอใจของเรา แต่ควรกล่าวถึงพระองค์ตามที่พระองค์และรอซูลของพระองค์ได้บอกกล่าวไว้เท่านั้น