Surah Taha — Aya 122

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• اجْتَبَاهُ (Ajtabahu): Ya zaɓe shi, ya kuma kusantar da shi zuwa gare Shi.
• فَتَابَ عَلَيْهِ (Fataba 'alaihi): Ya karɓi tubarsa, ya kuma yafe masa laifinsa.
• وَهَدَىٰ (Wa hada): Ya shiryar da shi zuwa ga hanyar gaskiya da kuma dagewa kan tuba.

Fassarar Ayar:

Bayan da Annabi Adamu ya ci daga itaciyar da aka hana shi, kuma ya sauka daga Aljanna zuwa duniya, sai Allah Ya zaɓe shi da yardarsa, Ya kuma kusantar da shi zuwa gare Shi ta hanyar tausayinsa da juyar da zuciyarsa ga tuba. Sa’an nan Ya karɓi tubarsa, Ya gafarta masa kuskuren da ya aikata, kuma Ya shiryar da shi zuwa ga hanyar da za ta kai shi ga samun yardarsa da ci gaba da tuba da kuma neman gafararsa har zuwa ƙarshen rayuwarsa. Wannan ya nuna cewa Allah Mai jinƙai ne, Mai karɓar tubar bayinsa, kuma ba ya yanke ƙauna da su duk da yawan laifuffukansu.

Fa’idojin Ayar:

1. Tuba ba ta ƙarewa ba; duk wani laifi da bawa ya aikata, idan ya tuba da gaskiya, Allah zai karɓi tubarsa, kamar yadda ya karɓi tubar Annabi Adamu.
2. Allah yana ƙaunar bayinsa masu tuba, kuma yana kusantar da su zuwa gare Shi idan suka koma gare Shi da gaskiya.
3. Rashin bege ga rahamar Allah babban kuskure ne; domin Allah yana buɗe ƙofar tuba ga dukan bayinsa har zuwa lokacin da ruhu ya kai ga maƙogwaro.
4. Shiryuwa zuwa ga tuba da dagewa a kanta wata babbar ni’ima ce daga Allah, wadda ya kamata mu riƙa yin godiya a kanta.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa masu zunubi su koma ga Allah ba tare da jin kunya ko yanke ƙauna ba, domin Allah ya fi dukan halitta jinƙai da karɓar tuba.