Surah Taha — Talata 125

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ḥashartani – Inilabas mo ako mula sa libingan at tinipon ako para sa pagtutuos.
• Aʿmā – Bulag, walang paningin.
• Baṣīran – May paningin, nakakakita.

Paliwanag ng Talata:

Sa Araw ng Pagkabuhay, ang taong tumalikod sa paalaala ng Allah at hindi sumunod sa Kanyang gabay ay bubulagin ng Allah – hindi lamang ang kanyang mga mata, kundi pati ang kanyang katwiran at pangangatwiran, bilang parusa sa kanyang pagtalikod sa katotohanan noong siya'y nabubuhay sa mundo. Kaya't siya'y magsasabi nang may pagtataka at pagsisisi: "Panginoon ko, bakit Mo ako binuhay at tinipon na bulag gayong ako'y dating nakakakita sa mundo?" Ang kanyang bulag na kalagayan sa kabilang buhay ay bunga ng kanyang pagpikit sa mga tanda ng Allah at pagtanggi sa mga propeta noong siya'y nasa mundo pa. Ito ay isang makatarungang ganting-parusa: sapagkat siya'y nagbulag-bulagan sa katotohanan, siya'y bubulagin sa Araw ng Paghuhukom. Ang ilang mga pantas ay nagsabi na ang kanyang pagkabulag ay sa mata, samantalang ang iba naman ay nagsabi na ito ay sa katwiran at pangangatwiran – at ang dalawang kahulugan ay maaaring parehong tanggapin, sapagkat ang sinumang nagtakwil sa liwanag ng patnubay sa mundo ay mawawalan ng liwanag sa kabilang buhay.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagkabulag sa kabilang buhay ay isang parusa para sa mga nagtakwil sa liwanag ng patnubay ng Allah sa mundo – kaya't dapat nating pahalagahan ang biyaya ng paningin at ng tamang pang-unawa habang tayo'y nabubuhay pa.
2. Ang pagtalikod sa pag-alaala sa Allah at sa Kanyang mga aral ay may malubhang kahihinatnan na hindi lamang sa mundo kundi maging sa kabilang buhay.
3. Ang katarungan ng Allah ay ganap: ang bawat isa ay gagantihan ayon sa kanyang ginawa. Ang naghangad ng katotohanan ay pagkakalooban ng liwanag, at ang tumalikod dito ay iiwan sa kadiliman.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na panghawakan ang gabay ng Qur'an at Sunnah, sapagkat ito ang liwanag na magliligtas sa atin sa Araw na walang ibang makakatulong maliban sa ating mabubuting gawa.
5. Ang pagsisisi sa Araw ng Paghuhukom ay hindi na makakapagpabalik sa nakaraan – kaya't ang tunay na karunungan ay ang paghahanda ngayon pa lamang, habang may pagkakataon tayong magbago at magpatnubay sa tamang landas.