සූරා තාහා — ආයාත් 125

වචනවල අර්ථ:

• حَشَرْتَنِي: ඔබ මා එක්රැස් කළෙහිය / නැගිටුවා ගෙනැවිත් එක්රැස් කළෙහිය (විනිශ්චය දිනයේදී).
• أَعْمَى: අන්ධයෙකු ලෙස.
• بَصِيرًا: පෙනීම ඇති අයෙකු ලෙස / දකින්නෙකු ලෙස.

පැහැදිලි කිරීම:

මෙම ආයාතයෙහි දැක්වෙන්නේ අල්ලාහ්ගේ අනුස්මරණයෙන් (ධික්ර්) ඉවතට හැරුණු තැනැත්තා විනිශ්චය දිනයේදී අන්ධයෙකු ලෙස නැගිටුවනු ලැබූ විට, ඔහු තම අසරණ භාවය හා ව්‍යාකූලත්වය ප්‍රකාශ කරමින් මෙසේ පවසන බවයි: "මාගේ පරමාධිපතියාණනි! ඔබ මා අන්ධයෙකු ලෙස එක්රැස් කළේ මන්ද? මම පෙර (ලෝකයේදී) පෙනීම ඇති අයෙකුව සිටියෙමි නොවේද?"

මෙහි අදහස නම්, ඔහු ලෝකයේදී භෞතික ඇස්වලින් දකින්නෙකුව සිටියද, එම පෙනීම ඔහුට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ගෙන දුන්නේ නැත. මන්ද යත්, ඔහු තම ඇස්වලින් අල්ලාහ්ගේ සලකුණු දැක ඒවා ගැන කල්පනා කර, යහමඟ අනුගමනය කළේ නැත. එබැවින් අද විනිශ්චය දිනයේදී ඔහුට දැකීමේ හැකියාව අහිමි කරනු ලැබුවේ, ලෝකයේදී ඔහු සත්‍යය දැකීමෙන් අන්ධව සිටි නිසාය. එනම්, ඔහුගේ හෘදයාංගම අන්ධභාවය නිසා භෞතික අන්ධභාවය ඔහුට ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ලැබුණි. මෙය ඔහුගේ ප්‍රතික්ෂේපය සහ අකීකරුකම නිසා ලැබුණු දඬුවමකි. එමෙන්ම, ඔහු තමාටම දොස් පවරාගෙන, ලෝකයේදී තමා අනුගමනය කළ වැරදි මාර්ගය ගැන පසුතැවිලි වන බව ද මෙයින් ප්‍රකාශ වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

• අල්ලාහ්ගේ අනුස්මරණයෙන් ඉවතට හැරීම, ලෝකයේදී මඟ පෙන්වීම අහිමි වීමට හා පරලොවදී දඬුවමට හේතු වේ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ව සිහි කරමින්, ඔහුගේ මඟපෙන්වීම අනුගමනය කළ යුතුය.
• භෞතික ඇස්වලින් දැකීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවේ. සැබෑ පෙනීම නම්, හෘදයාංගම ඇසින් සත්‍යය දැක ඒ අනුව ක්‍රියා කිරීමයි. අද අප දකින සෑම දෙයකින්ම අල්ලාහ්ගේ බලය හා මහිමය ගැන කල්පනා කළ යුතුය.
• විනිශ්චය දිනයේදී සෑම කෙනෙකුටම තම ලෝක ජීවිතයේ ක්‍රියාවන්ගේ ප්‍රතිඵල හමුවනු ඇත. එබැවින් අදම යහපත් ක්‍රියා කර, අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය. මෙම ආයාතය අපට මෙනෙහි කරන්නේ, අල්ලාහ්ගේ මඟපෙන්වීම ලබා ගැනීමට ඉක්මන් වීමේ වැදගත්කමයි.