Surah Taha — Aya 125

Ma’anar Kalmomi:

• Ḥasharta-ni: Ka tayar da ni, ka tattara ni a ranar tashin kiyama.
• A’mā: Makaho, wanda ba ya gani.
• Baṣīran: Mai gani, mai idanu masu aiki a duniya.

Tafsirin Ayar:

Wannan magana ce ta wanda ya bijire wa tunatarwar Allah kuma ya raina shi, a ranar kiyama yana cikin tsananin wahala da kunya, yana cewa: “Ya Ubangijina! Don me ka tayar da ni a yau makaho, alhali kuwa a duniya na kasance mai gani?” Yana nufin: a duniya ina da idanu masu gani, amma a yau na rasa ganin abubuwa. Wannan kuma saboda ya bijire wa tunatarwar Allah a duniya, don haka a ranar kiyama za a tayar da shi makaho, kamar yadda ya makanta a kan gaskiya a duniya. Wasu malaman tafsiri sun ce: makanta a nan na nufin makanta daga hujja da dalilai, wato ba zai sami wata hujja da zai kare kansa ba a ranar kiyama, alhali kuwa a duniya yana da hujjoji da dalilai da suka kai shi ga sanin gaskiya amma bai bi ba. Wasu kuma sun ce: makanta ne na zahiri, wato ba zai gani ba a ranar kiyama, kamar yadda Allah Ya ce: “Kuma za mu tayar da su a ranar kiyama a kan fuskokinsu, suna makafi” (Al-Isra’: 97). Wannan azaba ce ta musamman ga waɗanda suka bijire wa tunatarwar Allah.

Fa’idojin Ayah:

1. Tsananin tsoron Allah da tunatar da mutum cewa ranar kiyama za ta kasance ranar hisabi da sakamako ga kowane aiki.
2. Nuna cewa ni’imar gani a duniya babbar ni’ima ce da ya kamata mutum ya yi amfani da ita wajen ganin ayoyin Allah da bin gaskiya.
3. Ƙarfafa mutum ya kiyaye tunatarwar Allah da littattafanSa, domin wanda ya bijire wa haka a duniya, zai gamu da nadama da azaba a lahira.
4. Tunatar da cewa sakamako yana daidai da aiki: wanda ya makanta a kan gaskiya a duniya, Allah zai tayar da shi makaho a lahira.
5. Ƙarfafa imani da cewa Allah Mai adalci ne, ba ya zalunci kowa, amma kowane mutum zai sami sakamakon abin da ya aikata.