Surat Taha — Ayat 57

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَجِئْتَنَا (a ji'tana): apa kowe teka marang awake dhewe iki.
• لِتُخْرِجَنَا (li tukhrijana): supaya kowe ngusir awake dhewe.
• مِنْ أَرْضِنَا (min ardina): saka tanah kelairan awake dhewe, yaiku Mesir.
• بِسِحْرِكَ (bi sihrika): nganggo sihirmu.
• يَا مُوسَىٰ (ya Musa): dhuh Musa.

2) Tegesing ayat:

Fir'aun ngucap marang Nabi Musa kanthi swara kang nuduhake rasa kuwatir lan gela ing atine: "Dhuh Musa, apa kowe teka mrene iki arep ngusir awake dhewe saka tanah Mesir iki nganggo sihir kang kokgawa? Apa kowe kepengin njupuk kekuasaan lan kamulyan ing tanah iki kanggo awakmu dhewe?"

Fir'aun nganggep mukjizat kang digawa dening Nabi Musa iku mung sihir, amarga dheweke ora bisa nampa yen ana kekuwatan kang ngluwihi kekuwatane. Dheweke wedi yen bangsa Mesir padha percaya marang Nabi Musa, banjur dheweke lan para pengikute bakal kelangan panguwasa lan kamulyane. Mula dheweke nuduh Nabi Musa kanthi tuduhan kang ora bener, yaiku arep ngusir wong Mesir saka negarane nganggo sihir.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang gumedhe lan rumangsa paling kuwat iku kerep wedi kelangan panguwasa, mula dheweke ora ragu-ragu nuduh wong kang bener kanthi tuduhan palsu.
• Kebecikan lan bebener kang digawa dening para nabi iku mesthi bakal ana kang nglawan, nanging bebener iku tetep bakal menang ing pungkasane.
• Kita dielingake supaya ora gampang percaya marang tuduhan tanpa bukti, lan kudu mikir kanthi jernih nalika ana wong kang nggawa kabecikan.
• Ayat iki uga nuduhake yen kekuwatan donya iku mung sementara, lan kang sejati kuwat iku mung Allah SWT.
• Sapa kang nglawan bebener amarga wedi kelangan kalungguhan, mesthi bakal kalah lan rugi ing tembe mburine.