Та Ха сүрәсе — Аять 88

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Җәсәд — тән, гәүдә, ягъни җансыз сын.
• Хуар — сыерның тавышы, мөгерү.
• Фәнисә — онытты, яки «калдырды, эзләп китте» мәгънәсендә.

Аять тәфсире:

Сәмири, Бәни Исраилнең алтын бизәкләрен эретеп, алар өчен мөгерүче сыер бозае сыман бер сын ясап чыгарды. Бу сынның эчендә җан юк иде, әмма аларны алдау өчен аңа сыер тавышына охшаш аваз чыгару сәләте бирелгән иде. Шуннан соң Сәмиригә ияргән һәм азгынлыкка төшкән кешеләр калганнарга: «Менә бу сезнең дә, Мусаның да Илаһы! Муса аны онытып китте яки белеп калдырды», — дип әйттеләр. Алар Мусаның гыйбадәт кылыр өчен Тауга киткәнен һәм аның кайткач, бу хәлнең ялган икәнен беләчәген аңламадылар. Аларның бу сүзләре зур наданлык һәм хакыйкатьтән читкә китү иде, чөнки алар үз куллары белән ясалган җансыз сынны Илаһ итеп таныдылар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кеше үз кулы белән ясаган нәрсәгә табыну — бөтенләй акылсызлык һәм хакыйкатьтән читкә китү. Чын Илаһ — ул барлыкны юктан бар итүче, ишетүче, күрүче Аллаһы тәгалә.
• Шайтан һәм аның ярдәмчеләре кешеләрне адаштыру өчен төрле хәйләләр корырга мөмкиннәр, шуңа күрә без дин мәсьәләләрендә сак булырга һәм Коръән белән Сөннәткә таянырга тиешбез.
• Муса пәйгамбәрнең кавеме, аның китүе белән, тиз арада адашуы — кеше йөрәгенең иманда нык булмаса, вәсвәсәгә бирелеп, хакыйкатьтән читкә китүен күрсәтә. Шуңа күрә без һәрвакыт Аллаһыдан иманыбызны ныгытуны сорарга тиешбез.
• Бу вакыйга безгә Аллаһы тәгаләнең үз пәйгамбәрен һәм аның динен саклаганын, ялганның һәрвакыт фаш ителәчәген күрсәтә.