Sure Tâhâ — Ayet 88

Kelime Anlamları:

• Cisden (جَسَدًا): Ceset, et ve kandan oluşan, ruhsuz beden.
• Huvâr (خُوَار): Buzağının böğürmesi, ses çıkarması.
• Fe-kâlû (فَقَالُوا): Dediler ki.
• Fe-nesiye (فَنَسِيَ): Unuttu, terk etti.

Tefsir:

Bu ayet-i kerimede, Hz. Musa'nın (a.s.) Tûr Dağı'na Allah ile mülâkat için gittiği sırada, İsrailoğulları'nın başına gelen acı bir olay anlatılmaktadır. Sâmirî adındaki bir kişi, İsrailoğulları'nın Mısır'dan çıkarken yanlarına aldıkları altın ve ziynet eşyalarını toplamış, onları eriterek bir buzağı heykeli yapmıştı. Bu heykel öylesine bir görünüme sahipti ki, içinden buzağı sesi gibi bir ses (huvâr) çıkıyordu. Bu, Sâmirî'nin attığı toprağın tesiriyle gerçekleşen bir hile ve göz boyamadan ibaretti.

Bu durum karşısında Sâmirî ve ona uyanlar, sapkınlıklarını bir inanç haline getirerek şöyle dediler: "Bu, sizin de ilâhınızdır, Musa'nın da ilâhıdır!" Ancak Musa (a.s.) bu buzağıya tapılmasından habersizdi; o, Rabbiyle buluşmak üzere dağa gitmişti. Onlar, "Musa bu ilâhı unuttu, onu burada bırakıp gitti" diyerek kendi sapıklıklarını meşrulaştırmaya çalıştılar.

Bu olay, insanın nefsine ve şeytanın vesveselerine ne kadar kolay aldanabileceğini gösteren ibretlik bir kıssadır. İsrailoğulları, onları Mısır'ın zulmünden kurtaran, denizi yaran, onlara kudret helvası ve bıldırcın indiren gerçek İlâh'ı bırakıp, kendi elleriyle yaptıkları, ses çıkaran cansız bir heykele yöneldiler. Oysa gerçek ibadet, yalnızca her şeyi yaratan ve yöneten Allah'a (c.c.) yapılır. Bu kıssa, bizlere şunu öğretir: İnsan, gaflet anında en büyük nimetleri bile unutabilir; fakat Allah'ın rahmeti ve peygamberlerin uyarıları, bu gafleti dağıtacak ışıktır. Bizler, her an Allah'ı zikrederek ve O'nun emirlerine sarılarak bu tür sapkınlıklardan korunmalıyız. Unutmayalım ki, kalbi Allah'a bağlı olan bir kul, hiçbir zaman sahte ilâhların peşinden gitmez.