Sura Ta Ha — Werset 88

Znaczenie słów:

• عِجْلًا جَسَدًا – cielę, ciało bez życia, posąg cielęcia.
• خُوَارٌ – dźwięk podobny do ryku bydła.
• فَنَسِيَ – zapomniał (według jednego z odczytań: „zapomniał" – czyli Musa zapomniał o swoim Bogu, a według innego: „on (As-Samiri) zapomniał" – czyli zostawił coś).

Tafsir (wyjaśnienie):

As-Samiri, wykorzystując złotą biżuterię, którą lud Izraela pożyczył od Egipcjan, odlał z niej cielę – posąg bez życia, który wydawał dźwięk podobny do ryku krowy. Był to rodzaj zwodniczego cudu, który miał naśladować prawdziwe znaki Boże. Kiedy cielę zaczęło wydawać dźwięk, As-Samiri i jego zwolennicy powiedzieli do ludu: „To jest wasz bóg i bóg Musy – lecz Musa zapomniał o nim i poszedł go szukać na górze". W ten sposób odwrócili uwagę ludzi od prawdziwego Boga i skierowali ich ku bałwochwalstwu. Była to wielka próba dla synów Izraela, którzy – mimo że widzieli cuda Boże – dali się zwieść tej iluzji.

Korzyści i nauki płynące z tej historii:

1. Człowiek musi być czujny wobec tych, którzy wykorzystują religię do własnych celów – As-Samiri wykorzystał naiwność ludu i ich skłonność do rzeczy materialnych.
2. Prawdziwa wiara wymaga rozumu i rozwagi – nie można ślepo podążać za każdym, kto twierdzi, że mówi w imieniu Boga.
3. Szatan często wykorzystuje ludzkie słabości – tutaj była to miłość do złota i pragnienie namacalnego bóstwa.
4. Nawet wielcy prorocy – jak Musa – mogą być oczerniani i niezrozumiani przez swój lud; to część próby, jaką Bóg zsyła na swoich wysłanników.
5. Jedność i czystość monoteizmu (tawhid) jest fundamentem – każde odstępstwo od niej, nawet jeśli wydaje się atrakcyjne, prowadzi do zguby.
6. Historia ta uczy nas, że Bóg zawsze ratuje swoich wiernych sług i oczyszcza prawdę z fałszu – jak później uczynił, nakazując zniszczenie cielca i ukaranie As-Samiriego.